بررسی تاریخی خاستگاه واجهای /l/ و نرمکامیشده /ɫ/ در زبان کردی
نویسندگان
1 دکترای فرهنگ و زبانهای باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
doi
10.22126/jlw.2021.6259.1532چکیده
در نوشتار پیش رو سرچشمه تاریخی واجهای /l/ و نرمکامیشده /ɫ/ در دستگاه واجی زبان کردی (شاخه مرکزی و جنوبی) بررسی شده است. در این راستا، خاستگاه تاریخی واجهای /l/ و /ɫ/ به همراه فرایند تحوّل تاریخی واج یا خوشههایی که در گذر از باستان به دوره نو، در کردی، به واجهای /l/ و /ɫ/ تبدیل میشوند، بررسی شده است. بدینمنظور، بررسی از صورتهای بازسازی شده از زبان هندوراوپایی آغاز و فرایند تحوّلات رخداده در گذر به ایرانی باستان و ایرانی میانه (شمال غربی) با ارائه نمونههایی از هرکدام ارائه، سپس تحوّلات صورتگرفته در گذر به دوره نو در کردی بررسی شده است. واژههای نمونه بررسیشده در پژوهش حاضر، برگرفته از فرهنگ فارسی - کردی مردوخ (مردوخ، 1392) است. در این جستار استدلال میشود که واج /l/ در کردی در مواردی خاستگاه هندواروپایی دارد و ادامه *l هندواروپایی است، معلوم میشود که l- در بافت آغازی واژه در کردی با *l- هندواروپایی در جایگاه آغازی واژه برابری میکند، افزون بر این مشخّص میشود که خاستگاه -ɫ در کردی برخاسته از *-l- هندواروپایی در بافت غیر آغازی واژه و توالی *d و *t هندواروپایی و ایرانی باستان مادر است. همچنین تفاوتهایی که بین واجهای /l/ و /ɫ/، از منظر خاستگاه تاریخی و نیز جایگاه این واجها در بافت واژه وجود دارد، آشکار میشود.