اثر نوع کاربری اراضی بر بندپایان مزوفون و برخی ویژگیهای خاک (مطالعه موردی: منطقه چهارمله و تولومه استان ایلام)
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی علوم آب و خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
2 استادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
doi
10.22059/ijswr.2018.250107.667833چکیده
جانوران مزوفون خاک در اکوسیستمهای گوناگون با خُرد کردن مواد آلی در چرخه عناصر غذایی نقش دارند. کاربریهای گوناگون با دگرگونی در مقدار ورودی مواد آلی به خاک و تأثیرگذاری بر زیستگاه آنها در خاک بر جمعیت مزوفون خاک تأثیر میگذارند. هدف از انجام این پژوهش، مطالعه تأثیر سه کاربری جنگل (درختان بلوط)، کشاورزی (گندم) و مرتع (با گونههای گیاهی گوناگون) بر فراوانی و گوناگونی مزوفون خاک و همچنین بر ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خاک در منطقه چهارمله و تولومه در استان ایلام بود. بر اساس یافتههای این پژوهش، پیامد شیوه کاربری زمین بر تمامی ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خاک در سطح یک درصد معنیدار گردید که بیانگر اهمیت کاربریهای گوناگون بر ویژگیهای خاک در زمینهای بررسی شده میباشد. عمق خاک نیز برای دو لایه رویین (0-10 سانتیمتری) و زیرین (10-30 سانتیمتری) بر اغلب ویژگیهای خاک معنیدار بود. برای مثال، ژرفای خاک بر میزان آهک (TNV) و رطوبت اشباع (SP) و درصد سیلت پیامد معنیدار نداشت. برهمکنش شیوه کاربری و ژرفای خاک برای برخی از ویژگیهای شیمیایی نظیرpH و EC در سطح 1 درصد معنیدار و برای P و K در سطح 5 درصد معنیدار گردید. در برابر آن پیامد برهمکنش تیمارها بر ویژگیهای فیزیکی به ترتیب برای تخلخل (n) و رس در سطح 1 درصد معنیدار و برای رطوبت اشباع (SP)، ظرفیت زراعی (FC)، چگالی ظاهری (BD) و درصد شن در سطح 5 درصد معنیدار گردید. در بررسی بندپایان مزوفون خاک، 24 گونه و 15 خانوادهی گوناگون از حشرات، کنهها و شبهعقربهای خاک گردآوری و شناسایی شد. نتایج مربوط به حشرات و کنههای مزوفون خاک نشان داد که پیامد کاربری زمین و لایههای خاک بر حشرات و کنهها معنیدار میباشد. همچنین نتایج نشان داد نوع کاربری و عمق خاک به ترتیب بر همه راستههای گوناگون بندپایان و راستههای بندپایان به جزء راسته سختبالپوشان معنیدار بوده است. یافتههای بررسی فراوانی مزوفون خاک در سه شیوه کاربری نشاندهنده آن است که بیشترین فراوانی حشرات در لایه رویین خاک جنگل و کمترین فراوانی حشرات در لایه زیرین خاک چراگاه میباشد. بیشترین فراوانی کنهها در لایه رویین خاک جنگل و کمترین فراوانی کنهها در لایه زیرین خاک کشاورزی میباشد. با نگاه به فراوانی بالای پادمان و کنههای خاکزی، بیشترین فراوانی آنها در هر دو لایههای رویین و زیرین خاک جنگل دیده شد.