بافت موقعیتی و تحلیل روابط انسجامی متن در گزارش تذکرةالاولیای عطار از ابوحازم مکی بر اساس نظریۀ هلیدی
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
چکیده
قرن ششم و هفتم هجری از ادوار مهم کمال و توسعۀ نثر پارسی و عصر رونق نثر صوفیانه است. این جستار بر آن است تا با فرض اهمیت نثر صوفیانۀ تذکرۀالاولیا و بر اساس نظریۀ نقشگرای زبانشناسان معاصر، «مایکل هلیدی» و «رقیه حسن»، عوامل انسجام متن را در گزارش عطار نیشابوری از ابوحازم مکی بررسی کند. هدف تحقیق پیشرو، نشاندادن امکان کاربست این نظریه برای مشخصکردن انسجام متن و هماهنگی انسجامی تذکرةالاولیا و پاسخدادن به پرسش چگونگی انسجام متن و هماهنگی انسجامی در این اثر است. پژوهش حاضر، با روش توصیفیـتحلیلی انجام شده است. یافتههای تحقیق بیانگر آن است که متن تذکرةالاولیا، بافتار روایی استواری ندارد، ولی از گونههای انسجام، انسجام معنایی بیشتر از همه و سپس انسجام نحوی و آوایی در آن مشاهده میشود. انسجام منطقی نیز بهدلیل نقل کرامات عرفا و خوارق عادات، کمتر در آن وجود دارد. البته، بافت موقعیت در معانی منطقی، بر اساس ذهنیت فراواقعیتگرای مشایخ و مریدان و در روابط بینامتنی با پیوستگی این متن به قرآن مجید و آثار عرفا و در روابط بینافردی بر اساس رابطۀ اطاعت و تسلیم پیریزی شده است.در این پژوهش، هر هفت نقش کارکردی زبان بهکار رفته است.