اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر تاب‌آوری و توانمندی روانی در بهبودیافتگان کووید- 19

نویسندگان

1 دکتری مشاوره، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمین، خمین، ایران.

doi
10.22038/mjms.2022.56483.3289
چکیده

مقدمه و هدف: بیماری کووید-19 مبتلایان را با آسیب‌های فیزیولوژیکی، روان‌شناختی و هیجانی زیادی مواجه می‌سازد. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر تاب‌آوری و توانمندی روانی در بهبودیافتگان کووید- 19 انجام گرفت.مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل بهبودیافتگان کووید-19 شهر تهران در سه ماهه تابستان سال 1399 بود. در این پژوهش تعداد 26 بهبودیافته کووید-19، با روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 13 نفر). گروه آزمایش درمان فراتشخیصی یکپارچه (بارلو و همکاران، 2011) را طی یک ماه در 10 جلسه 75 دقیقه‌ای دریافت نمودند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه تاب‌آوری (کانر و دیویدسون، 2003) و پرسشنامه توانمندی روانی (کریمی وکیل و همکاران، 1396) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: نتایج نشان داد که درمان فراتشخیصی یکپارچه بر تاب‌آوری و توانمندی روانی در بهبودیافتگان کووید- 19 تأثیر معنادار داشته (p<0/001) و توانسته منجر به افزایش تاب‌آوری و توانمندی روانی این افراد شود.نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر می‌توان چنین نتیجه گرفت که درمان فراتشخیصی یکپارچه با بهره‌گیری از فنونی همانند بازشناسی هیجان‌ها و ردیابی تجارب هیجانی، یادگیری مشاهده تجارب هیجانی و استفاده از تکنیک‌های ذهن‌آگاهی می‌تواند به عنوان یک درمان کارآمد در جهت افزایش افزایش تاب‌آوری و توانمندی روانی در بهبودیافتگان کووید- 19 مورد استفاده گیرد.