اثر برهمکنش بین گیاه باقلا و باکتری N179 Paenibacillus polymyxa بر شته سیاه باقلا
نویسندگان
1 فارغ التحصیل دوره دکتری - گرایش قارچ شناسی و بیماریهای قارچی گیاهان، گروه گیاهپزشکی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران،
2 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
3 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
doi
10.22059/ijpps.2023.352631.1007014چکیده
ایجاد مقاومت در گیاه علیه آفات از روشهای جاگزین سموم شیمیایی است که میتواند جمعیت آفت را زیر سطح زیان اقتصادی نگه دارد. باکتریهای همزیست خاکزی میتوانند عوامل مفیدی در راستای افزایش مقاومت گیاهان در برابر حشرات گیاهخوار باشند. بر این اساس در این پژوهش تاثیر تیمار گیاه باقلا با باکتری Peanibacillus polymyxa N179 روی فراسنجههای جدول زندگی شته سیاه باقلا، Aphis fabae Scopoli (Hemiptera: Aphididae) مورد بررسی قرار گرفت. دو تیمار مورد بررسی در این پژوهش، شامل گیاه باقلا تیمار شده با باکتری و گیاه باقلا بدون تیمار باکتری به عنوان شاهد بود. گیاهان باقلای کاشته شده و جمعیت شته سیاه باقلا در شرایط دمایی 4±25 درجهی سلسیوس، رطوبت نسبی 5±50% و دورهی نوری 14 ساعت روشنایی و 10 ساعت تاریکی پرورش داده شدند. سپس سوسپانسیون باکتری Peanibacillus polymyxa ذکر شده به مقدار پنج میلیلیتر به وسیله سرنگ استریل، در خاک گلدانها تزریق شد. بین تیمار باکتری و شاهد از نظر نرخ ذاتی افزایش جمعیت تفاوت معنیدار مشاهد شد (5/0≥P). بهطوری که بیشترین میزان این آماره روی تیمار شاهد (01/0± 42/0 در روز) و کمترین آن روی تیمار باکتری P. polymyxa (001/0±23/0 در روز) مشاهده شد. با توجه به نتایج بدست آمده میتوان اظهار داشت که گیاهان باقلای تیمار شده با باکتری میتواند جهت کاهش جمعیت شته سیاه باقلا موثر باشد.