نمود مستمردر کردی سورانی: رویکردی کمینه‌گرا

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان‌شناسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 دانشیار استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

doi
10.22126/jlw.2021.5982.1501
چکیده

پژوهش پیش‌ رو، نمود ناقص مستمر در کردی سورانی را از منظر برنامۀ کمینه‌گرا بررسی کرده است. مسئلۀ اصلی جستار حاضر، تعیین ماهیت زنجیرۀ «χæri:k bu:n» به‌مثابة ابزار نمایش نمود مستمر و چگونگی ترکیب آن با فعل اصلی در ساختمان جمله است. بررسی داده‌های مربوط بیان­گر آن است که عنصر «æχri:k» به مقولۀ صفت تعلّق دارد، اگرچه قادر به توصیف مستقیم اسم نیست. به ‌پیروی از بیکر (2003) نبود مشخّصۀ فای عامل اصلی این ویژگی صفتی تلقّی شد. زنجیرۀ صفت «æχri:k» و فعل ربطی «bu:n»، برخلاف باور دبیرمقدم (1392) نه یک فعل ربطی، بلکه همچون زبان پنجابی (گیل و گلیسن، 1969)، فعلی الحاقی است که همواره برای بیان نمود مستمر و تقریب به کار می‌رود. درخصوص نحوۀ ترکیب زنجیرۀ پیش­گفته با فعل اصلی جمله، نیز نشان داده شد که نمود مستمر در زبان کردی ساختی مانند افعال پیاپی دارد. در این زمینه به پیروی از میوسکن و وینسترا (2006) نشان دادیم که فعل « bu:næχri:k» درون یک گروه نمودی فرعی قرار دارد که این گروه به‌ صورت ادات به گروه نمود ناقص اصلی متّصل می‌شود و موجب تکرار سطح می‌شود.