تأثیر روش‌های مختلف مدیریت مصرف آب بر خصوصیات کمی و کیفی و بهره‌وری آب گوجه‌فرنگی

نویسندگان

1 گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران

2 استادیار دانشکده مهندسی علوم آب، گروه آبیاری و زهکشی دانشگاه شهید چمران اهواز

3 گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22059/ijswr.2018.237324.667717
چکیده

محدودیت منابع آب و خشکسالی­های اخیر، لزوم استفاده از سیستم‌های نوین کشت محصولات را برای کاهش آب مصرفی و افزایش  بهره­وری آب  ایجاد کرده است. این پژوهش در سال 1395 در مجتمع گلخانه­ای دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز اجرا گردید. در این پژوهش اثر روش‌های کم آبیاری تنظیم‌شده (RDI) و خشکی موضعی ریشه (PRD) بر گوجه‌فرنگی در شرایط کشت هیدروپونیک بررسی گردید. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار و پنج تیمار شامل تیمار آبیاری RDI در دو سطح 85 و 70 درصد نیاز آبی گیاه (RDI85 و RDI70) و آبیاری PRD در دو سطح 85 و 70 درصد نیاز آبی گیاه (PRD85 و PRD70) و تیمار شاهد اجرا گردید.. نتایج نشان داد که شیوه­ها و سطوح مختلف کم آبیاری بر کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم، اسیدیته، مواد جامد محلول، مواد آلی و قطر میوه اثر معنی­دار ندارد، در حالی که بر تعداد میوه، وزن میوه، ارتفاع میوه و بهره­وری آب  محصول اثر معنی­دار گذاشته است. بیشترین وزن میوه در بوته و  بهره­وری آب در تیمار PRD85 و کمترین وزن میوه در بوته و  بهره­وری آب در تیمار PRD70 مشاهده شد. همچنین کم آبیاری به صورت خشکی موضعی ریشه با سطح 85% نیاز آبی گیاه به عنوان بهترین روش برای کشت هیدروپونیک گوجه­فرنگی انتخاب شد.