تعیین روایی و پایایی مقیاس انگیزش موقعیتی در دانشآموزان پسر راهنمایی شهر تهران
نویسندگان
1 دانشیار رفتار حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران،ایران
2 استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه دامغان، ایران
3 استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه شهید چمران،اهواز، ایران
4 استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22080/jsmb.2016.1292چکیده
مقدمه و هدف: هدف از انجام این تحقیق تعیین روایی و پایایی مقیاس انگیزش موقعیتی دانشآموزان راهنمایی مدارس تهران بود. روششناسی: از بین دانشآموزان مقطع راهنمایی مدارس تهران 200 نفر به صورت تصادفی خوشهای انتخاب گردیده و پرسشنامه را تکمیل کردند.برای اکتشاف عوامل نهفته در مقیاس شانزده سؤالی انگیزش موقعیتی، از تحلیل عاملی اکتشافی و برای آزمون روایی سازه آن از تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. بهعلاوه، برای برآورد پایایی و همسانی درونی سؤالات خردهمقیاسها از آزمون ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. تحلیل عاملی اکتشافی توسط نرمافزار SPSS نسخه 18 و تحلیل عاملی تأییدی توسط نرمافزار AMOS نسخه 18 انجام شدند. یافتهها: نتایج تحلیل عاملی اکتشافی 4 عامل انگیزش درونی، تنظیم شناسایی شده، تنظیم بیرونی و بیانگیزگی را شناسایی کرد که این چهار عامل68 % از واریانس کل را تبیین کردند، اما بار عاملی سؤال 15 در هیچکدام از عوامل بالاتر از معیار 4/0 نبود. بهعلاوه، شاخصهای برازش مدل عاملی تأییدی مرتبه دوم نیز نشان داد که شاخصهای مطلق، تطبیقی و مقتصد در دامنه قابل قبول قرار دارند. همچنین، براساس نتایج آزمون ضریب آلفای کرونباخ، پایایی تمام خردهمقیاسها بالاتر از 70/0 بود. بحث: در مجموع، نسخه فارسی پرسشنامه انگیزش موقعیتی با 15 سؤال مورد تأیید قرار گرفت، و بهنظر میرسد سؤال 15 در جامعه ایرانی ملاک مناسبی برای سنجش تنظیم بیرونی نیست.