پسوندهای «- زار» «- کده» و «-ِ ستان» فارسی در چارچوب ساخت واژۀ ساختی
نویسندگان
1 دکتری زبانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار زبانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری زبانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22126/jlw.2021.4336.1316چکیده
جستار پیش رو در پی آن است که الگوهای واژهسازی سه پسوند اشتقاقی «- کده»، «-ِ ستان» و «- زار» فارسی را از دیدگاهی ساختبنیاد واکاوی کرده و سویههای گوناگون ساختاری و معنایی آنها را بررسی کند. پژوهش در چارچوب نظریۀ ساختواژۀ ساختی (بوی، 2010 و 2018) انجام گرفته تا الگوهای واژهسازی سه پسوند پیشگفته را بر پایۀ مفهوم «ساخت» و «طرحوارههای ساختی» تحلیل نموده و چندمعنایی آنها را به کمک مفهوم «زیرطرحوارههای ساختی» تبیین نماید. دادههای پژوهش برگرفته از پیکرۀ ساختواژی خود نگارندگان (با بیش از دوازده هزار واژۀ مشتق و مرکّب فارسی)، فرهنگ املایی خطّ فارسی (صادقی و زندیمقدم، 1391) و فرهنگ فارسی زانسو (کشانی، 1372) بوده که درمجموع (187) واژۀ مشتق ساخته شده با سه پسوند پیشگفته را دربر میگیرد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که برای تبیین چندمعنایی الگوهای واژهسازی این پسوندها، پذیرش ایدۀ «واژگان پایگانی» و بهرهگیری از مفهوم زیرطرحوارههای ساختی لازم است تا بتوان هر معنای متمایز مربوط به الگوی اشتقاقی را در قالب یک زیرطرحوارۀ مجزّا نشان داد. خود زیرطرحوارهها در سطوح گوناگونی از انتزاع قرار دارند و در نهایت، همگی در زیر یک طرحوارۀ بسیار انتزاعی و کلّی مرتبه بالاتر قرار میگیرند؛ این پدیده را چندمعنایی ساختی مینامند، یعنی گونهای از چندمعنایی که نه در سطح واژههای عینی، بلکه در سطح طرحوارههای ساختی انتزاعی تبیین میشود.