ارزیابی قارچکش بیولوژیکی رویین1 در مدیریت بیماری پوسیدگی ریزوکتونیایی ریشه چغندرقند
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمانشاه
2 دانشیار پژوهشی، بخش تحقیقات چغندر قند، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمانشاه
3 استادیار پژوهشی بخش تحقیقات کنترل بیولوژیک، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
4 دانشیار پژوهشی، بخش تحقیقات به نژادیموسسه تحقیقات چغندر قند، کرج، ایران
doi
10.22059/ijpps.2021.315025.1006962چکیده
در این تحقیق، کارآیی ماده بیولوژیکی رویین 1 بر اساس باکتریBS 106 Bacillus subtilis در کنترل بیماری پوسیدگی ریشه چغندرقند با عامل Rhizoctonia solani بررسی شد. آزمایش به صورت طرح آماری کرتهای خردشده در قالب بلوکهای کامل تصادفی در دو مزرعه تحقیقاتی در شهرستان کرمانشاه در سال زراعی 98-1397 انجام گردید. عامل اصلی شامل شش تیمار به ترتیب تیمار بذر با ماده بیولوژیکی رویین 1 با غلظتهای 100، 200 و 400 گرم ماده تجارتی برای چهار کیلوگرم بذر مصرفی در هکتار، تیمار بذر با رویین 1 با استفاده از دستگاه پوششدهی بذر با محلول حاوی200 گرم ماده تجارتی در چهار کیلوگرم بذر، تیمار کربوکسین تیرام و شاهد. عامل فرعی عبارت از محلولریزی در دو سطح شامل کاربرد و عدم استفاده از آن بود. نتایج این تحقیق نشان داد که عامل اصلی به صورت پوشش بذر به صورتهای مختلف تاثیری در کاهش شدت بیماری و یا افزایش محصول نداشت، اما عامل فرعی به صورت محلولریزی سبب کاهش شدت بیماری و افزایش عملکرد در سطح آماری یک درصد شد. با اعمال تیمار محلولریزی ماده تجارتی رویین 1 به میزان 200 گرم در هکتار در دو مرحله 45 و 90 روز بعد از کاشت، میانگین شاخص بیماری از 4/4 (میانگین تیمار شاهد) به 58/3 (میانگین تیمار محلولریزی) رسید. در نتیجه شاخص بیماری به میزان 82/0 واحد (معادل تقریبی2/8 درصد میزان آلودگی) کاهش یافت. همچنین میانگین محصول از 39560 کیلوگرم در تیمار شاهد به 48080 در تیمار محلول ریزی افزایش یافت که معادل 72/17 درصد افزایش محصول در هکتار است.