نقدی بر تمایز مضافالیه اسمی و مضافالیه وصفی
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری زبانشناسی همگانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22126/jlw.2020.5313.1437چکیده
طبیبزاده و برادران همتی (۱۳۹۴) براساس معیارهای مختلف، نقشِ اسمِ دوم در ساختهای اسم + کسرة اضافه + اسم را به دو نوعِ مضافالیه اسمی و مضافالیه وصفی تقسیم میکنند. آنها بهدرستی برخی ویژگیهای مغفولماندة گروههای اسمی زبان فارسی را تأکید میکنند، امّا به نظر میرسد در توصیف صحیح این ویژگیها ناموفّق هستند. اوّل اینکه آنها معیارهای مناسبی برای تشخیص مضافالیه وصفی و تمایزِ آن با ساختهای دیگر ارائه نمیدهند. دوم اینکه مواردی که بهمثابة نمونههای مضافالیه وصفی مدّ نظر دارند، با وجود شباهتِ کلّیشان، تفاوتهای ماهوی با یکدیگر دارند و نمیتوان آنها را در یک دسته قرار داد. سوم اینکه آنها در نهایت معیارهای قطعی یا جامع و مانع برای تشخیص مضافالیه وصفی بهدست نمیدهند و آن را به عوامل بافتی و کلامی وامیگذارند.