جذب سطحی فسفر و تعیین شاخصهای بافری در راسته های مختلف خاک یک ردیف پستی بلندی-اقلیمی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری، بخش علوم و مهندسی خاک، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 استاد، بخش علوم و مهندسی خاک، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/ijswr.2018.245179.667787چکیده
ظرفیت بافری فسفر خاک در تغذیه گیاهان بسیار مهم میباشد و مهمترین ویژگی خاک در تعیین پتانسیل رهاسازی فسفر در خاک محسوب میشود. بدین منظور، 23 نمونه خاک متعلق به افقهای 5 راسته مختلف از یک ردیف پستی و بلندی- اقلیمی، جمعآوری تا مشخصات جذبی فسفر، روابط آنها با خصوصیات مختلف خاک و شاخصهای بافری آن تعیین شود. بر طبق نتایج، همدمای جذب سطحیL شکل بدست آمده از همه نمونههای مورد مطالعه، نشان از تمایل نسبتاً بالای خاکها در غلظتهای پایین فسفر داشت که بوسیله سه معادله فروندلیچ، لانگمویر و تمکین به خوبی پیشبینی شدند. مطالعه حاضر نشان داد در غلظتهای فسفر کمتر از 20 میلیگرم بر لیتر، فرایندهای جذب سطحی و در غلظتهای بیشتر از 20 میلیگرم بر لیتر، فرایندهای رسوب به عنوان فرایندهای کنترلکننده فسفر خاک میباشند. در بین خصوصیات مختلف خاک، ماده آلی و ظرفیت تبادل کاتیونی همبستگی مثبت معنیداری با بیشتر خصوصیات جذبی فسفر نشان دادند. نتایج کلی مطالعه نشان داد، راستههای هیستوسولز و مالیسولز (راستههای انتهایی منطقه مورد مطالعه)، اریدیسولز و اینسپتیسولز (راستههای ابتدایی منطقه مورد مطالعه) و آلفیسولز (راسته میانی منطقه مورد مطالعه) به ترتیب از بیشتر به کمتر، شاخصهای بافری فسفر را دارا بودند که نیاز است در راستههای انتهایی منطقه مورد مطالعه به واسطه بالای قابلیت جذب فسفر، کاربرد همزمان از کودهای آلی و شیمیایی در مقادیر کم اما در تناوبهای بیشتر، جهت کاهش جذب سطحی و افزایش رهاسازی فسفر، انجام گیرد.