بررسی قالبهای معنایی و روشهای بیان جهت در فعلهای حرکتی فارسی: آمدن و رفتن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبانشناسی، دانشکدة زبانهای خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 استادیار گروه زبانشناسی، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22126/jlw.2020.4754.1380چکیده
پژوهش حاضر، با تمرکز بر دو مسیر بالا و پایین و ترکیب این دو با فعلهای حرکتی رفتن و آمدن، کوشیده است تا قالبهای معنایی فعلهای ساختهشده از این دو مسیر را در دو زبان فارسی و انگلیسی با یکدیگر مقایسه کند و به اینترتیب، کارایی پایگاه شبکۀ قالبی را برای توصیف زبان فارسی بررسی نماید. بدینمنظور، تعداد (120) جمله شامل فعلهای مسیرنمای پیشگفته از پیکرة اصلی بیجنخان استخراج و سپس سعی شد با استفاده از پایگاه شبکة قالبی، قالبهای معنایی هرکدام از این افعال با معادل انگلیسی آن مقایسه شود. درنهایت نگارندگان با مقایسة قالبها به این نتیجه رسیدند که شبکة قالبی برای آندسته از فعلهای مسیرنمای فارسی که مسیر یا جهت را در قید پیشوندی فعل کدگذاری میکنند، قالب متفاوتی با معادل انگلیسی آن دارد؛ ازسوی دیگر، در نوشتار پیش رو به روابط استعاری این افعال با قالبهای معنایی دیگر نیز اشاره شد و بهطور کلّی این نتیجه بهدست آمد که زبان ویژهبودن این نوع رابطه و همچنین بازنمود نحوی متفاوت افعال و کدگذاری مختلف جهت در آنها، بیانگر لزوم درنظرگرفتن تفاوتهای زبانی بهمنظور کارایی بیشتر شبکۀ قالبی برای توصیف زبانهای دیگر است.