بررسی قالب‌های معنایی و روش‌های بیان جهت در فعل‌های حرکتی فارسی: آمدن و رفتن

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان‌شناسی، دانشکدة زبان‌های خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

2 استادیار گروه زبان‌شناسی، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.22126/jlw.2020.4754.1380
چکیده

پژوهش حاضر، با تمرکز بر دو مسیر بالا و پایین و ترکیب این دو با فعل­های حرکتی رفتن و آمدن، کوشیده است تا قالب­های معنایی فعل­های ساخته­شده از این دو مسیر را در دو زبان فارسی و انگلیسی با یکدیگر مقایسه کند و به این­ترتیب، کارایی پایگاه شبکۀ قالبی را برای توصیف زبان فارسی بررسی نماید. بدین­منظور، تعداد (120) جمله شامل فعل­های مسیرنمای پیش­گفته از پیکرة اصلی بی­جن­خان استخراج و سپس سعی شد با استفاده از پایگاه شبکة قالبی، قالب­های معنایی هرکدام از این افعال با معادل انگلیسی آن مقایسه شود. درنهایت نگارندگان با مقایسة قالب­ها به این نتیجه رسیدند که شبکة قالبی برای آن­دسته از فعل­های مسیرنمای فارسی که مسیر یا جهت را در قید پیشوندی فعل کدگذاری می­کنند، قالب متفاوتی با معادل انگلیسی آن دارد؛ ازسوی دیگر، در نوشتار پیش رو به روابط استعاری این افعال با قالب­های معنایی دیگر نیز اشاره شد و به­طور کلّی این نتیجه به­دست آمد که زبان ویژه­بودن این نوع رابطه و همچنین بازنمود نحوی متفاوت افعال و کدگذاری مختلف جهت در آن­ها، بیان­گر لزوم درنظرگرفتن تفاوت­های زبانی به­منظور کارایی بیشتر شبکۀ قالبی برای توصیف زبان­های دیگر است.