ارزیابی مزرعهای مقاومت تدریجی (Slow rusting) نسبت به بیماری زنگ زرد در برخی از ارقام گندم دیم
نویسندگان
1 ایستگاه تحقیقات اردبیل
2 2- بخش تحقیقات غلات، موسسه تحقیقات کشاورزی دیم، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه، ایران
doi
10.22059/ijpps.2020.300492.1006937چکیده
زنگ زرد گندم با عامل Puccinia striiformis f. sp. tritici یکی از مهمترین بیماریهای گندم میباشدکه تولید گندم را در مناطق خنک تهدید میکند. در این مطالعه، پارامترهای مقاومت تدریجی (Slow rusting) شامل ضریب آلودگی (CI)، شدت نهائی بیماری (FRS)، مقدار نسبی سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری (rAUDPC) و نرخ آلودگی ظاهری (r) برای 21 ژنوتیپ گندم دیم همراه با شاهد حساس ارزیابی شدند. این مطالعه در ایستگاه تحقیقات کشاورزی آلاروق اردبیل تحت شرایط آلودگی طبیعی و مصنوعی انجام شد. آلودگی مصنوعی ژنوتیپها با استفاده از جمعیت نژادی زنگ زرد که دارای پرآزاری بر روی ژنهای مقاومت مهم بود، انجام شد. واکنش گیاهچهای نیز تحت شرایط مزرعهای ارزیابی شد. نتایج ارزیابیها برای پارامترهای مقاومت نشان داد که ارقام سرداری، اوحدی، هما همراه با رقم حساس بالاترین مقادیر FRS ، CI، r و rAUDPC را داشتند، و بنابراین به عنوان ارقام حساس گروهبندی شدند. شش رقم در هر دو مرحله گیاهچهای و گیاه کامل مقاوم یا نیمه مقاوم بودند. دو رقم در مرحله گیاهچهای مقاوم یا نیمهمقاوم و در مرحله گیاه کامل واکنش متوسط (MR, M) نشان دادند. نه رقم (شماره های 6، 9، 10، 12، 14، 15، 19، 20 و 21) در مرحله گیاهچهای حساس ولی در مرحله گیاه کامل واکنش متوسط (MR, M, MS) نشان دادند. بنابراین، این ارقام با داشتن مقادیر پایین پارامترهای مختلف مقاومت به احتمال زیاد دارای درجات متفاوتی(سطح مطلوب تا متوسط) از مقاومت تدریجی یا HTAP (مقاومت غیر اختصاص- نژادی یا پایدار) میباشند. بقیه ارقام سطح پایینی از مقاومت تدریجی داشتند. ت