بررسی ساخت نحوی و ساخت اطّلاع سازه های پیشایندشده در جملات ساده فارسی (با استناد به دادههایی از یک گزارش فوتبال)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان شناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران.
2 ستادیار گروه زبان شناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران، ایلام.
3 استادیار گروه زبانشناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران، ایلام
doi
10.22126/jlw.2020.4562.1351چکیده
ساخت اطّلاع، نحوة توزیع اطّلاع کهنه (مفروض) و نو در جملات است که نقش مهمّی در صورتبندی جملات دارد. در پژوهش حاضر، تأثیر وضعیّت اطّلاعی، نقش دستوری و مقولة نحوی سازهها در پیشایندسازی آنها بررسی شده است. برای تحقّق این هدف، پیکرهای شامل (226) جملة ساده (بینشان و نشاندار) از گزارش فوتبال بررسی شد تا وضعیّت اطّلاعی، نقش دستوری و مقولة نحوی سازههای پیشایندشده مشخّص شود. طبقهبندی پرینس (1992)، وارد و بیرنر (2004) و همچنین بیرنر (2013) برای طبقهبندی مصادیق سازهها، از مصادیق کلامی بهمثابة چارچوب نظری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که ازنظر وضعیّت اطّلاعی، بیشتر سازههای پیشایندشده در انواع جملات سادة فارسی بهلحاظ کلامی کهنه هستند، هرچند که ازمنظر شنونده نو طبقهبندی میشوند. در نوشتار پیش رو هیچ مورد سازة پیشایندشده یافت نشد که ازدیدگاه شنونده کهنه باشد. ازنظر نقش دستوری، در همة انواع جملات نشاندار، سازههای بیانگر مفعول غیر مستقیم بیشتر از دیگر نقشهای دستوری پیشایندشده هستند. ازنظر مقولة نحوی سازههای پیشایندشده بهطور عمده گروه اسمی هستند.