بررسی نقش ریزمقیاسسازی و روش محاسبهی تبخیر- تعرق مرجع در تحلیل اثر تغییر اقلیم بر منابع آب
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 گروه مهندسی آب،دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
4 گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه ایران، رشت، ایران
doi
10.22059/ijswr.2018.240855.667748چکیده
تغییر اقلیم میتواند تأثیر قابل توجهی بر منابع آبهای سطحی و زیرزمینی داشته باشد. از این رو لازم است این تأثیر با استفاده از مدلهای مناسب مورد شبیهسازی قرار گیرد. در این مطالعه، خروجی مدل گردش عمومی جو HADCM3 تحت چهار سناریوی انتشار، با استفاده از مدلهای آماری LARS-WG و SDSM، در حوضهی حبلهرود برای دورهی 30 سالهی 2047-2018 میلادی ریزمقیاس شد. مدل SWAT در این حوضه واسنجی شد و برای شبیهسازی آبدهی حوضه، تغذیهی آب زیرزمینی و رطوبت خاک در دورهی ذکرشده مورد استفاده قرار گرفت. در مدل SWAT، از سه روش متفاوت شامل هارگریوز، پنمن- مانتیث و پریستلی- تیلور برای برآورد تبخیر- تعرق مرجع استفاده شد. ترکیبهای متفاوتی از عوامل مؤثر بر عدمقطعیت نتایج شامل مدل ریزمقیاسساز، سناریوی انتشار و روش برآورد تبخیر- تعرق مرجع مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان داد که روش مورد استفاده در ریزمقیاسکردنِ خروجی مدل گردش عمومی جو، بیشترین تأثیر را بر عدمقطعیت خروجی مدل SWAT دارد. همچنین مشاهده شد که ترکیبهای مختلف در شبیهسازی تغذیهی آب زیرزمینی، دادههای پرت بیشتری نسبت به شبیهسازی آبدهی و رطوبت خاک تولید میکنند. میانهی آبدهی سالانهی شبیهسازیشده در تمامی ترکیبهای مورد بررسی، برابر با 32/13 مترمکعب بر ثانیه به دست آمد. نتایج نشان داد ترکیبهایی از عوامل مدلِ ریزمقیاسساز، سناریوی انتشار و روش برآورد تبخیر- تعرق مرجع که میانهی آبدهی سالانهی حوضه را کمتر از این مقدار پیشبینی میکنند، نسبت به سایر ترکیبها عدمقطعیت بیشتری دارند. این موضوع در مورد متغیرهای تغذیهی آب زیرزمینی (با میانهی 07/2 میلیمتر در سال) و رطوبت خاک (با میانهی 4/112 میلیمتر) نیز مشاهده شد.