تأثیر سیاست بهره برداری، سطوح اعتمادپذیری و آستانه کمبود نیاز کشاورزی بر ظرفیت بهینه مخزن سد
نویسندگان
1 گروه منابع آب، دانشکده عمران، آب و محیط زیست، پردیس فنی عباسپور، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه منابع آب، دانشکده عمران آب و محیط زیست، پردیس فنی عباسپور، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/ijswr.2018.243226.667771چکیده
ظرفیت بهینه مخزن یک سد متأثر از دو فرض مهم است که در مرحله طراحی مدنظر قرار میگیرند. مورد اول سیاست بهرهبرداری منتخب است که به معنی نحوه رهاسازی جریان در زمان بهرهبرداری است. سیاستهای متعارف بهرهبرداری از مخزن در مطالعات عمدتاً شامل سیاست بهرهبرداری استاندارد،S-type ،SQ-type و روشهای برگرفته از این روشها مانند GSQ-type و یا GSQD-type هستند. مورد دوم سطوح مفروض اعتمادپذیری و حد آستانه کمبود مجاز در تأمین نیازها هستند. در این مطالعه، تأثیر توأم سیاست بهرهبرداری منتخب، حدود اعتمادپذیری و آستانه کمبود بر روی ظرفیت بهینه مخزن سد ماربره در استان لرستان مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور تعیین ظرفیت بهینه مخزن در چهار حالت، Free Policy، SOP، S-type و SQ-type با لحاظ توأم سطوح مختلف اعتمادپذیری و آستانه کمبود انجام گرفته است. نتایج بهدستآمده نشان میدهد که ظرفیت بهینه مخزن سد بهشدت متأثر از حدود اعتمادپذیری، آستانه کمبود و سیاست بهرهبرداری منتخب است. بهنحویکه در مطالعه حاضر تغییر در اعتمادپذیری از 50 تا 100 درصد کمینه ظرفیت مخزن را برای حالتهای مختلف سیاست بهرهبرداری و آستانه کمبود موردقبول مختلف، از 2/5 میلیون مترمکعب تا 3/248 میلیون مترمکعب تغییر میدهد. تأثیر عدم قطعیت پارامتر احتمالاتی جریان ورودی به مخزن سد نیز در مطالعه حاضر به روش ضمنی (استفاده از سریهای آماری) لحاظ شده است.