اثر آمیگدالین بر بقای سلولی و سطح مالون دی آلدئید سلول های سرطان پستان SK-BR-3 در مطالعه آزمایشگاهی

نویسندگان

1 گروه علوم آزمایشگاهی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.

2 مرکز تحقیقات بهداشت تغذیه، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران

doi
10.22038/mjms.2022.21520
چکیده

زمینه و هدف: آمیگدالین یک ترکیب سیانوژیک هست که به‌طور طبیعی در دانه‌های زردآلو، هلو، بادام تلخ، آلو و سیب وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثر آمیگدالین بر روی بقای سلولی و سطح مالون دی آلدهید (MDA) در رده سلولی سرطانی پستان SK-BR-3 و مقایسه این اثرات بر روی رده سلولی سالم MRC-5 بود. روش بررسی: در این مطالعه از رده سلولی سرطانی پستان SK-BR-3 و رده سلولی سالم MRC-5 استفاده شد. به‌منظور بررسی اثر آمیگدالین بر روی بقای این دو رده از سلول‌ها و همچنین بر روی سطح MDA از غلظت‌های 5/2، 5، 10، 20، 40 و 80 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر آمیگدالین استفاده شد. بقای سلولی توسط آزمون MTT و میزان MDA توسط روش تیوباربیتوریک اسید و اسپکتروفتومتری ارزیابی شد. مقایسه آماری میانگین بین گروه‌ها با استفاده از آنالیز واریانس یک‌طرفه (ANOVA) و سپس آزمون تعقیبی Tukey انجام شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج مطالعه حاضر، آمیگدالین از طریق وابسته به دوز باعث کاهش معنی‌دار بقای سلول‌های سرطانی رده SK-BR-3 و همچنین افزایش معنی‌دار سطح MDA بر روی این رده سلولی شد (05/0 P). ولی اثر آماری معنی‌داری بر روی بقای سلول‌های طبیعی MRC-5 و سطح MDA نداشت(05/0P >). نتیجه‌گیری: آمیگدالین از طریق افزایش دادن سطح MDA در سلول‌های سرطان پستان SK-BR-3 باعث از بین بردن سلول‌های سرطانی این رده می‌گردد.