بررسی نقشنماهای کلامی فارسی در مکالمات گویشوران یکزبانة ترکی آذربایجانی و دوزبانة ترکی-فارسی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیامنور
2 کارشناسارشد زبانشناسی همگانی، دانشگاه پیامنور
3 استادیار گروه زبان و ادبیات دانشگاه فرهنگیان
4 دانشیار گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی، دانشگاه پیامنور
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر مطالعۀ نقشنماهای کلامی فارسی در گفتار گویشوران یکزبانة ترکی آذربایجانی و دوزبانة ترکی-فارسی است. نوشتار پیش رو براساس ضبط هجده ساعت از مکالما̗ت ترکزبان تکزبانه و دوزبانة شهرستان اردبیل و حومه صورت گرفته است. بررسی دادهها نشان داد که پنج نقشنمای کلامی بههرحال، درحالیکه، بهخاطر، درواقع و بعد با بسامد کمابیش کم، فقط در گفتار دوزبانههای ترکی آذربایجانی-فارسی یافت میشود درصورتیکه بقیة نقشنماها (چون، ولی، خلاصه، یعنی، البتّه، مثلاً، امّا، کلاً، اصلاً، والله، دقیقاً، واقعاً، ولی، بالاخره و خب) را تمامی گویشوران ترکی آذربایجانی (یکزبانهها و دوزبانهها) و با بسامد بالا استفاده میکنند. چندنقشیبودن، نبود معادل در زبان ترکی آذربایجانی، سادهبودن نقشنماهای کلامی فارسی نسبت به معادل ترکی آذربایجانی آنها و برجستگی نقشنماها، ازجمله دلایل کاربرد این عناصر زبانی در مکالمات گویشوران ترکی آذربایجانی است. با تحلیل دادهها براساس معیارهای زبانی و غیر زبانی در تمایز رمزگردانی از قرضگیری، مشخّص شد که بیشتر نقشنماهای کلامی زبان فارسی بهصورت وامواژه در زبان ترکی آذربایجانی، نقشآفرینی میکنند و تعدادی از آنها نیز طی فرایند رمزگردانی زبانی، در گفتار دوزبانهها ظاهر میشوند. یافته های پژوهش در انطباق با دیدگاه مایرز اسکاتن (1993 و 2006) است که پیوستار رمزگردانی-قرضگیری را سازوکاری برای تکمیل و تثبیت راهیابی عناصر از زبانی به زبان دیگر، مطرح کرده است.