تخمین تابع تولید آب-نیتروژن دانه سویا
نویسندگان
1 گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
3 گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی آب و خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
5 گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
10.22059/ijswr.2017.239600.667734چکیده
با توجه به محدودیت منابع آب، کمآبیاری میتواند یکی از روشهای مناسب در این شرایط باشد. هدف این پژوهش بهینهسازی مصرف آب و تعیین حد بهینه نیتروژن بهصورت همزمان میباشد. در این پژوهش دو راهبرد کمآبیاری 75 (I2)، 50 (I3) و 25 (I4) درصد آب مورد نیاز و آبیاری کامل (I1) و تیمارهای مختلف نیتروژن با کاربرد 150 (N1)، 5/112 (N2) و 75 (N3) کیلوگرم در هکتار مورد استفاده قرار گرفت. بهینهسازی آب و نیتروژن نشان داد که از میان توابع تولید خطی ساده، تابع کاب داگلاس، درجه دومو متعالی، تابع تولید مناسب سویا، مدل متعالی میباشد. میزان بهینه آب و نیتروژن تحت شرایط تنش آب-نیتروژن برای گیاه سویا در دو سال به ترتیب 230 و 5/216 میلیمتر آب و 150 کیلوگرم نیتروژن برآورد شد. نتایج نشان داد، تیمار N3 در حالت کمآبیاری I2 نسبت به روش آبیاری کامل، 28/33% افزایش تولید داشته است.
