بر‎ ‎هم‌کنش تغذیه‌ای بین گونه‌های مختلف قارچ‌‌های میکوریز و فلفل ‏Capsicum annum L.‎‏ و اثرات ‏آن بر پارامترهای زیستی شتة سبز هلو،Myzus persicae (Sulzer) ‎،‎ ‎در شرایط گلخانه

نویسندگان

1 دانشیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ‏لرستان، ایران

3 دکتری حشره‌شناسی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، ایران

doi
10.22059/ijpps.2020.285107.1006898
چکیده

شتة سبز هلو،Myzus persicae (Sulzer) ، حشره­ای چندخوار می­باشد که در شرایط گلخانه و مزرعه به تعداد زیادی از گیاهان خسارت می‌زند. در این تحقیق، تأثیر پنج تیمار قارچ- ریشهآرباسکولار (AMF)شامل Glomus caledonium، etanicatumG.، G. geosporum، G. intradicese و G. mosseae به همراه شاهد بر میزان فنل کل گیاه فلفل­دلمه­ای و همچنین تأثیر آن‌ها بر پارامترهای زیستی شتة M. persicaeبررسی شد. بر اساس نتایج، بیشترین میزان فنل کل در گیاه آلوده به شته در تیمارهای G. mosseae و G. intradicese (به­ترتیب 1/686 و 3/664 میلی­گرم بر میلی­لیتر) و کم­‌ترین میزان آن در تیمار شاهد (8/410 میلی­گرم بر میلی­لیتر) مشاهده شد. کوتاه­ترین و طولانی­ترین طول عمر شتة سبز هلو به­‌ترتیب در تیمار G. mosseae (00/16 روز) و شاهد (35/22 روز) مشاهده شد. مقدار نرخ خالص تولید مثل (R0)از 54/37 تا 34/53 ماده به ازای هر فرد متغیر بود که کم­ترین و بیشترین مقدار آن به­‌ترتیب در تیمارهای G. mosseaeو شاهد به دست آمد. همچنین، کم­ترین مقدار نرخ ذاتی افزایش جمعیت (r) و نرخ متناهی افزایش جمعیت(λ)شتة سبز هلو در تیمار G. mosseae(به­‌ترتیب 2867/0 و 3320/1 بر روز) ثبت شد. نتایج این بررسی نشان داد که تیمار G. mosseae رشد جمعیت شتة M. persicaeرا به­‌طور معنی­داری کاهش داد. بنابراین، این تیمار می­تواند در گیاه فلفل­دلمه­ای مقاومت القایی را نسبت به این شته ایجاد کند که می­تواند در برنامة IPM این آفت مفید واقع شود.