تعیین مقادیر رفرنس برای ماکزیموم تهویه ارادی در میان دانشجویان دانشکده پزشکی جهرم

نویسندگان

1 وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی

2 رئیس مرکز مطالعات هلیکوباکتر

3 وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی

4 وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی

5 وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی

6 وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی

7 وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی

doi
10.29252/jmj.2.2.4
چکیده

هدف از مطالعه حاضر اندازه گیری ماکزیموم تهویه ارادی (MVV) در دانشجویان سالم دانشکده پزشکی جهرم و تحقیق رابطه بین ماکزیموم تهویه ارادی  وحجم بازدمی سریع در ثانیه اول( FEV1) بوده است . مواد وروش تحقیق:  این تحقیق  به روش مقطعی ـ توصیفی بر روی 131 دانشجوی سالم غیر سیگاری (79 زن و 52 مرد) در سنین بین 18-24 سال انجام گرفت. از دستگاه اسپیرومتر ثبات و تکنیک مدار بسته برای تعیین ماکزیموم تهویه ارادی استفاده گردید. دم و بازدم های عمیق و سریع فرد در مدت 15  ثانیه ثبت شد. از آنالیز رگرسیون خطی برای بدست آوردن معادلات پیش بینی کننده و از متغیر حجم بازدمی سریع در ثانیه اول بعنوان متغیر مستقل استفاده شد. یافته ها: میانگین و انحراف استاندارد ماکزیموم تهویه ارادی  در مردان 9/36 ± 5/106 لیتر و در زنان 5/20 ± 79/71 لیتر بدست آمد. میزان ماکزیموم تهویه ارادی در این گروه سنی از دانشجویان نسبت به مقدار گزارش شده در بعضی از کشورهای آسیایی کمتر است. وقتی از حجم بازدمی سریع در ثانیه اول بعنوان متغیر مستقل استفاده شد معادلات پیش بینی کننده برای ماکزیموم تهویه ارادی در زنان : حجم بازدمی سریع در ثانیه اول × 1/28 = ماکزیموم تهویه ارادی و حجم بازدمی سریع در ثانیه اول × 95/28 = ماکزیموم تهویه ارادی  در مردان  بدست آمد . نتیجه گیری: میزان ماکزیموم تهویه ریوی در این گروه سنی از جوانان کمتر از مقدار گزارش شده در بعضی از کشورهای آسیایی است . همچنین این مطالعه نشان داد که همچون مطالعات پیشین در سطح جهانی بین ماکزیموم تهویه ارادی  و حجم بازدمی سریع در ثانیه اول رابطه معنی دار وجود دارد و از معادلات پیش بینی کننده و متغیر   حجم بازدمی سریع در ثانیه اول می توان  برای پیش بینی مقدار ماکزیموم تهویه ارادی  استفاده نمود.