ارزیابی تأثیر کم‌آبیاری بر عملکرد، صفات کیفی و بهره وری آب ارقام متفاوت گوجه فرنگی در دشت مغان

نویسندگان

1 عضو باشگاه پژوهشگران دانشگاه آزاد اسلامی واحد پارسا‌آباد

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان

doi
10.22059/ijswr.2017.226196.667623
چکیده

کم­آبیاری و انتخاب رقم مناسب از راهکارهای مطلوب جهت مصرف بهینه آب به‌ویژه در مناطق خشک و نیمه­خشک هستند. بر این ­اساس آزمایش به­صورت کرت‌های خرد شده بر پایه بلوک‌های کاملاً تصادفی در سه تکرار در دو سال 1394 و 1395 بر روی گوجه­فرنگی در دشت مغان در شرایط مزرعه­ای اجرا شد. تیمارها شامل چهار سطح آبیاری IR1 (100 درصد نیاز آبی)، IR2 (80 درصد نیاز آبی)، IR3 (70 درصد نیاز ­آبی) و IR4 (50 درصد نیاز ­آبی) به­عنوان عامل اصلی و ارقام تجاری گوجه­فرنگی (Cul1: سوپربیتا، Cul2: 08و Cul3: متین) به­عنوان عامل‌ فرعی بودند. نتایج حاصل از مقایسه میانگین داده‌ها نشان داد که کم­آبیاری موجب کاهش عملکرد، اجزاء و بهره­وری آب و افزایش صفات کیفی (مواد جامد محلول، ویتامین ث وpH  میوه) در تمامی ارقام می­شود. بر ­اساس نتایج تحقیق حاضر در شرایط مغان رقم 08 از نظر عملکرد و رقم سوپربیتا از نظر صفات کیفی برترین ارقام در شرایط آبیاری نرمال و کم­آبیاری بودند.