تأثیر کشت نواری بادنجان با سویا در تراکم کنۀ تارتن دولکه ای Tetranychus urticae ، تنوع گونهای دشمنان طبیعی آن و عملکرد محصول
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی
2 استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشیار، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
4 استاد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22059/ijpps.2019.255967.1006843چکیده
در این پژوهش تأثیر سامانههای تککشتی بادنجان (E) و سویا (S) و سه سامانۀ کشت نواری شامل دو ردیف بادنجان با چهار ردیف سویا (2E: 4S)، دو ردیف بادنجان با دو ردیف سویا (2E: 2S) و چهار ردیف بادنجان با دو ردیف سویا (4E: 2S) روی تراکم کنۀ تارتن دولکهای، Tetranychus urticae Koch، تنوع و فراوانی شکارگرهای آن و عملکرد هر دو محصول در مزرعۀ آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی بررسی شد. در هر دو سال موردپژوهش، تراکم تخمها و مراحل متحرک T. urticae روی گیاه بادنجان و سویا در هر سه سامانۀ کشت نواری در مقایسه با تککشتی بادنجان و تککشتی سویا بهطور معنیداری کمتر بود (05/0P<). علاوه بر آن، در هر یک از سامانههای تککشتی و کشت نواری تراکم تخمها و مراحل متحرک T. urticae روی گیاه سویا بهطور معنیداری بیشتر از گیاه بادنجان بود. شاخص تنوع شانون (H') برای گونههای شکارگر T. urticae روی گیاه بادنجان در سامانههای کشت نواری در مقایسه با تککشتی بادنجان بهطور معنیداری بیشتر بود، ولی مقدار این شاخص روی گیاه سویا در تککشتی سویا و سامانۀ کشت نواری 2E: 4S بیشتر از 2E: 2S و 4E: 2S بود (05/0P<). مقادیر نسبت برابری زمین (LER) در هر یک از دو سال مورد پژوهش در سامانۀ کشت نواری 2E: 4S بالاتر از سایر سامانههای کشت بود؛ بنابراین، میتوان نتیجهگیری کرد که سامانۀ کشت نواری 2E: 4S مناسبترین سامانۀ کشت برای استفاده در برنامههای مدیریت تلفیقی T. urticae در مزارع بادنجان و سویا است.