تعیین مهارت برجسته در عملکرد سرویس بلند بدمینتون

نویسندگان

1 استادیار تربیت بدنی و علوو ورزشی، گروه رفتار حرکتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار تربیت بدنی و علوو ورزشی، گروه رفتار حرکتی، انشگاه امام حسین(ع)، تهران، ایران

3 استادیار تربیت بدنی و علوو ورزشی،گروه رفتار حرکتی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

doi
10.22080/jsmb.2015.955
چکیده

مقدمه و هدف: هنگامی که اجرای یک عمل از یک طبقة اعمال دارای برتری می شود مهارت برجسته بوجود آمده است که این برتری در اجرا نسبت به بقیه اعمال آن طبقه، در نتیجه میزان انبوهی از تمرینِ آن عمل خاص می باشد. هدف پژوهش، بررسی ظهور مهارت برجسته و بازآزمایی فرضیه زمینه بینایی در بدمینتون بود. روش‌شناسی: این پژوهش از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی بوده که با استفاده از بازیکنان بدمینتون شهر تهران در سه سطح مهارت (خبره، ماهر، کم­تجربه) و تکلیف سرویس بلند با دو شرایط محیطی (زمین معمولی و زمینِ بدون خطوط) انجام شد. آزمودنی­ها (هرگروه10 نفر، میانگین سنی 85/3 ± 13/23) تعداد 100سرویس را از 5 نقطه پارامتری (5/2، 3، 5/3، 4، 5/4 متری از تور) با استفاده از آزمون استاندارد اسکات و فاکس ( اسکات و فرنچ 1959 ) در هر یک از شرایط محیطی اجرا کردند. از روش های آمار استنباطی (آزمون های کالموگروف­­- اسمیرنوف، t  تک نمونه ای، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس یکطرفه) به منظور تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته­ها: نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد مهارت برجسته در اجرای گروه خبره و کم­تجربه دیده نشد اما دقتِ گروه ماهر در نقطه 3 متری (زمین معمولی) بطور معنی­داری از پیش­بینی معادله رگرسیون بالاتر بود (05/ p P بحث و نتیجه گیری: گروه ماهر در زمین معمولی دارای مهارت برجسته در نقطه 3 متری از تور بودند. اما این مهارت برجستة بوجود آمده از تمرین در این نقطه، هنگام حذف نشانه های بینایی (زمین بدون خطوط) از بین رفت که حمایتی از فرضیه زمینه بینایی بود.