فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه نگرش مثبت به مواد عامل مهمی در اقدام به رفتارهای داروجویانه، بروز وابستگی و تداوم سوءمصرف مواد است. هدف مطالعه حاضر تعیین نقش میانجی ظرفیت ایگو در رابطه بین سبک‎های دلبستگی با نگرش به اعتیاد مراجعین در حال ترک بود. روش کار روش مطالعه حاضر توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه معتادین مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد منطقه یک شهر تهران جهت ترک اعتیاد، ازتیرماه تا مهر ماه 1399 بودند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه‎ای 214 نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده‎ها، پرسشنامه دلبستگی بزرگسال‎هازان و شاور (1987)، فهرست روانی - اجتماعی استحکام ایگو مارکستروم و همکاران (1997) و پرسشنامه نگرش به اعتیاد نظری (1379) بودند. نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد نشان داد سبک دلبستگی ایمن بر نگرش مثبت به اعتیاد تاثیر منفی (317/0- =β؛ 01/0>p) و سبک‎های دلبستگی ناایمن اضطرابی (378/0 =β؛ 01/0>p) و ناایمن اجتنابی (375/0=β؛ 01/0>p) بر نگرش مثبت به اعتیاد تاثیر مثبت دارند. همچنین، سبک دلبستگی ایمن بر نگرش منفی به اعتیاد تاثیر مثبت (364/0=β؛ 01/0>p) و سبک‎های دلبستگی ناایمن اضطرابی (315/0- =β؛ 01/0>p) و ناایمن اجتنابی (341/0- =β؛ 01/0>p) بر نگرش منفی به اعتیاد تاثیر منفی دارند. ظرفیت ایگو بر نگرش منفی به اعتیاد تاثیر مثبت (512/0=β؛ 01/0>p) و بر نگرش مثبت به اعتیاد تاثیر منفی دارد (744/0- =β؛ 01/0>p). سبک دلبستگی ایمن بر ظرفیت ایگو تاثیر مثبت (743/0=β؛ 01/0>p) و سبک‎های دلبستگی ناایمن اضطرابی (732/0- =β؛ 01/0>p) و ناایمن اجتنابی (762/0- =β؛ 01/0>p) بر ظرفیت ایگو تاثیر منفی دارند. نتیجه گیری باتوجه به یافته‎های این مطالعه به نظر می رسد درمان‎های حمایتی می توانند در مدیریت و کاهش شدت مصرف و اصلاح نگرش نسبت به اعتیاد و بطورکلی درمان اعتیاد و پیشگیری از عود مناسب باشند و از هزینه‎های تحمیل شده به خانواده‎ها، جامعه و سیستم بهداشت و درمان بکاهند.