فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه به‌منظور بررسی اثرات کودهای شیمیایی نیتروژنی و گوگردی و تنظیم‌کننده رشد (ترکیب فرموله‌شده باکتری سودوموناس آئروژینوزا و جلبک دریایی) بر صفات کمّی و کیفی کلزا (رقم هایولا 401) در کشت دوم شالیزارهای استان گیلان انجام شد. آزمایش مزرعه‌ای به‌صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار طی دو سال زراعی 1401-1400 و 1402-1401 در مزرعه‌ای واقع در بازکیاگوراب شهرستان لاهیجان اجرا گردید. در این تحقیق، عامل‌های آزمایشی شامل عدم مصرف و مصرف پنج میلی‌گرم در لیتر تنظیم‌کننده رشد به‌عنوان عامل اصلی و چهار سطح کود نیتروژن خالص شامل صفر، 90، 180 و 270 کیلوگرم در هکتار (از منبع اوره) و سه سطح کود شیمیایی گوگرد خالص (صفر، 35 و 70 کیلوگرم در هکتار) از منبع سولفات آمونیوم (گوگرد 24 درصد و نیتروژن 12 درصد) به‌عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه و روغن به­ترتیب به‌میزان 4081 و 1135 کیلوگرم در هکتار در تیمار مصرف تنظیم‌کننده رشد، کاربرد 270 کیلوگرم در هکتار کود نیتروژنی و 70 کیلوگرم در هکتار کود گوگردی مشاهده گردید. در مقابل، کمترین عملکرد دانه و روغن به‌ترتیب به‌میزان 1085 و 368 کیلوگرم در هکتار در تیمار مصرف تنظیم‌کننده رشد بدون نیتروژن و مصرف 70 کیلوگرم در هکتار کود گوگردی به ‌دست آمد. همچنین، طول دوره گل‌دهی، رشد و پرشدن دانه تحت تأثیر تنظیم‌کننده رشد و کودهای شیمیایی نیتروژنه و گوگردی در سطح یک درصد معنی‌دار بود. بیشترین طول دوره گل‌دهی (31 روز)، رشد (207 روز) و پرشدن دانه (82 روز) مربوط به تیمار مصرف 270 کیلوگرم نیتروژن و 70 کیلوگرم گوگردی همراه با تنظیم‌کننده رشد بود. این نتایج نشان‌دهنده تأثیر مثبت استفاده هم‌زمان از تنظیم‌کننده‌های رشد و کودهای نیتروژنی و گوگردی در بهبود عملکرد و کیفیت محصول کلزا در اراضی پس از برداشت برنج است.