واکنشهای مورفوفیزیولوژیک زرشک بیدانه (Berberis vulgaris L.) به آبیاری با آب شور
نویسندگان
1 کارشناس مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران
2 دانشیار، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان یزد، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران
3 استادیار مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران،
4 کارشناس، مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران
doi
10.22092/ijmapr.2022.357734.3134چکیده
با هدف بررسی تأثیر شوری آب آبیاری بر ویژگیهای مورفوفیزیولوژیک اندام هوایی زرشک بیدانه (Berberis vulgaris L.) آزمایشی با استفاده از گلدانهای بزرگ زهکشدار در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 سطح شوری: 3، 6، 9، 12 و 15 دسیزیمنس بر متر آب آبیاری در سه تکرار در ایستگاه مرکزی مرکز ملی تحقیقات شوری در یزد طی سالهای 1397 تا 1400 انجام شد. تأثیر شوری آب بر برخی شاخصهای مورفولوژیک و فیزیولوژیک اندام هوایی بررسی شد. تأثیر سطوح مختلف شوری روی ارتفاع، قطر، سطح و حجم تاجپوشش، تعداد جست و انشعاب جدید، تعداد برگ در هر درختچه، سطح کل برگ، شاخص سطح برگ، وزن خشک برگ، درصد آسیبدیدگی برگها در دمای بالا، میزان کلروفیل کل، کلروفیلهای a و b، کاروتنوئید، پرولین، قند کل، آنتوسیانین برگ، فنول برگ و فعالیت آنتیاکسیدانی معنیدار (0.01>P) بدست آمد. براساس نتایج، زرشک بیدانه از تابآوری بالایی نسبت به تنش شوری برخوردار است. علیرغم کاهش رشد در شوری بالای 9 دسیزیمنس بر متر، مقاومت فیزیولوژیکی گیاه از طریق تولید اسمولیتهای ثانویه و بقا در شرایط شور تا شوری 12 دسیزیمنس بر متر مشاهده شد. بر این اساس در رویشگاههای مناسب برای پرورش زرشک، میتوان با مدیریت مناسب محیط ریشه و کنترل شوری عصاره اشباع خاک تا 12 دسیزیمنس بر متر، از منابع آب و خاک شور برای پرورش زرشک بیدانه بهویژه برای افزایش ترکیبهای فنلی، بهره جست.