بررسی 6-جینجرول در عصاره کامل زنجبیل (Zingiber officinale Roscoe.) و اثرهای مولکولی آن بر رده سلولی HTC-116 سرطان کلورکتال

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه بیوتکنولوژی و به‌نژادی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه بیوتکنولوژی پزشکی، پژوهشکده زیست‌فناوری پزشکی، کرج، ایران

3 دانشیار، گروه بیوتکنولوژی پزشکی، پژوهشکده زیست‌فناوری پزشکی، کرج، ایران

4 استادیار، گروه بیوتکنولوژی و به‌نژادی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22092/ijmapr.2022.356891.3101
چکیده

زنجبیل (Zingiber officinale Roscoe.) یک گیاه دارویی ادویه‌ای است که دارای خواص آنتی‌کسیدانی، ضدتوموری و ضد سرطانی می‌باشد. این تحقیق با هدف بررسی اثر عصاره اتانولی ریزوم زنجبیل تازه بر مهار سلول‌های سرطانی روده بزرگ HCT-116 و نیز بیان ژن‌های TGFBR2 و DDC به‌عنوان ژن‌های سرکوب‌کننده تومور و ژن β-Actin به‌عنوان ژن مرجع انجام شد. برای شناسایی و اندازه‌گیری میزان 6-جینجرول در عصاره از آنالیز HPLC استفاده شد. بررسی اثر سمّیت غلظت‌های مختلف عصاره کامل (0، 10، 50، 100، 150، 200، 250، 300، 350، 400 و 500 میکروگرم بر میلی‌لیتر) روی رده سلولی HTC-116 به کمک آزمون MTT بعد از 16 و 24 ساعت از شروع آزمون ارزیابی شد. بررسی بیان ژن‌های TGFBT2، DCC و β-Actin به روش RT-PCR پس از تیمار با غلظت‌های 150 و 300 میکروگرم بر میلی‌لیتر از عصاره کامل بعد از 16 و 24 ساعت از شروع آزمون انجام شد. نتایج HPLC نشان داد که 6-جینجرول به میزان 2.03 ± 86.2 میلی‌گرم در 100 گرم وزن خشک پودر عصاره اتانولی زنجبیل وجود داشت. نتایج آزمایش MTT نشان داد که IC50 بعد از 16 ساعت، 80.44 و بعد از 24 ساعت، 473.19 بدست آمد. در غلظت‌های 150 و 300 میکروگرم بر میلی‌لیتر از عصاره، مرگ و میر سلولی به‌طور افزایشی تغییر چشمگیر داشت. همچنین، افزایش بیان ژن‌های TGFBT2 و DCC در غلظت 150 میکروگرم بر میلی‌لیتر در هر دو زمان 24 و 16 ساعت معنی‌دار (0.01>P) بود. این تحقیق بیانگر اثر القای ژن‌های بازدارنده تومور بر اثر استفاده از عصاره زنجبیل در سرطان روده بزرگ رده سلولی HCT-116 می‌باشد.