تعیین روایی و پایایی آزمون رشد حرکتی درشت در کودکان 7 تا 10 ساله کم توان ذهنی شهر تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد تربیت بدنی دانشگاه تهران
2 استادیار دانشگاه تهران
3 استاد دانشگاه علوم پزشکی زنجان
doi
10.22080/jsmb.2014.838چکیده
مقدمه و هدف: مهمترین دوره رشد حرکتی، کودکی است و از مهمترین مراحل رشد حرکتی، رشد موثر مهارتهای حرکتی بنیادی میباشد. هدف تعیین روایی سازه و سه جنبه از پایایی آزمون رشد حرکتی درشت-2 در کودکان کمتوان ذهنی آموزشپذیر 10-7 سالۀ شهر تهران است. روششناسی: روش تحقیق از نوع توصیفی ـ همبستگی است. تعداد 205 کودک از بین کلیه کودکان 10-7 ساله کمتوان ذهنی دبستانهای شهر تهران متناسب با سن و جنس انتخاب شدند. ابزار تحقیق، آزمون اولریخ-2 بود. پایایی به صورت پایایی همسانی درونی، آزمون مجدد و پایایی درون نمرهگذار ارزیابی شد. ضرایب پایایی بر اساس ضریب همبستگی درون طبقهای و به شیوه آلفای کرونباخ محاسبه شدند. روایی سازه به صورت تحلیل عاملی تاییدی و قابلیت تمایز سنی با محاسبه ضریب گشتاوری پیرسون ارزیابی شد. یافتهها: ضریب پایایی همسانی درونی برای نمرۀ جابهجایی، کنترل شی و نمرۀ مرکب کل، به طور میانگین، به ترتیب77/0، 80/0 و 83/0 بدست آمد. پایایی همسانی درونی برای دختران در خردهآزمون جابهجایی 93/0 و کنترل شی 96/0 و همچنین برای نمرۀ مرکب کل 89/0 و در پسران به ترتیب 91/0، 89/0 و 90/0 بود. دامنه ضریب پایایی بازآزمایی از 80/0 تا 88/0 و پایایی درون نمرهگذار 95/0 و بالاتر حاصل شد. برای ارزیابی روایی سازه همان طرح دو عاملی اولریخ-2 فرض و مورد تائید قرار گرفت و نیز ضرایب همبستگی قابلیت تمایز سنی از دیگر جنبه روایی سازه حمایت کرد. نتیجه گیری: در نتیجه، این مطالعه نشان داد که میتوان آزمون را جهت سنجش رشد حرکتی درشت جامعه تحقیق با اطمینان بکار گرفت.