بررسی مقاومت القایی در گندم، Triticum aestivum L. نسبت به شتۀ سبز گندم، Sitobion avenae Fabricius Hem.: Aphididae در شرایط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه گیاهپزشکی دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 استاد، گروه گیاهپزشکی دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 استاد، گروه گیاهپزشکی دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 استاد، گروه گیاهپزشکی دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
5 دانشجوی سابق دکتری، گروه گیاهپزشکی دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22059/ijpps.2018.248392.1006819چکیده
شتۀ سبز گندم، Sitobion avenae (Fabricius)، یکی از آفات مهم غلات دانهریز بهویژه گندم است. پارامتر (فراسنجه)های زیستی شته درون اتاقک رشد تنظیمشده در دمای 2±25 درجۀ سلسیوس، رطوبت نسبی 5±60 درصد و دورۀ نوری14:10 (روشنایی: تاریکی) در قالب طرح کامل تصادفی و آزمایش کرتهای خردشده تعیین شد. عامل اصلی شامل دو رقم گندم (سایسونز و شیرودی) و عامل فرعی عبارت از مدتزمانهای پیشآلودگی (0، 2، 4، 6، 8 روز) بود. نتایج نشان داد، بین تیمارها از نظر پارامترهای نرخ خالص تولیدمثل (R0)، نرخ ذاتی افزایش جمعیت(rm) ، نرخ متناهی افزایش جمعیت (λ)، مدتزمان دو برابر شدن جمعیت (DT) و میانگین مدتزمان یک نسل (T)S. avenae اختلاف معنیداری وجود دارد.بیشترین و کمترین مقدار rmدر رقم سایسونز به ترتیب در شاهد (092/0 بر روز) و تیمار 6 روز پیشآلودگی (063/0 بر روز) مشاهده شد. همچنین، در رقم شیرودی بیشترین و کمترین مقدار rm شته به ترتیب در شاهد (216/0 بر روز) و تیمار شش روز پیشآلودگی (157/0 بر روز) به دست آمد. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت که آلودگیهای پیشین گندم به مدت شش روز ضمن القای مقاومت، نرخ رشد جمعیت شته را کاهش میدهد و در برنامۀ مدیریت تلفیقی یا IPM این آفت میتواند مفید واقع شود.