مطالعه کیفی پیامدهای برنامهدرسی پاسخگو در آموزش عالی (مطالعه موردی: رشته علوم تربیتی)
نویسندگان
1 علوم تربیتی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال،تهران،ایران
2 گروه علوم تربیتی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
3 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، مازندران، ایران
4 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
doi
10.22054/qric.2025.84414.405چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر مطالعه کیفی پیامدهای برنامه درسی پاسخگو در دوره کارشناسی علوم تربیتی است. برای نیل به این مقصود، پژوهشگر از روش پژوهش کیفی از نوع تحلیل محتوا استفاده نمود. مشارکتکنندگان پژوهش اعضای هیأت علمی متخصص و صاحبنظر در حوزه برنامهریزی درسی و خبرگان حوزه برنامهریزی آموزش عالی و دانشگاه بودند که از این میان، 18 نفر به عنوان نمونه هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش کدگذاری تحلیل مضمون و به منظور اعتباریخشی دادهها، از روش کینگ و هاروکس استفاده شد. یافتهها نشان داد که در مجموع 61 کد اولیه، 11 مضمون پایه، 4 مضمون سازماندهنده، مضمون فراگیر پیامدهای برنامه درسی پاسخگو را تشکیل میدهند. بر این اساس، پیامدهای برنامه درسی پاسخگو شامل: توسعه فردی، توسعه دانشگاهی، توسعه اجتماعی، توسعه نطری رشته علوم تربیتی بود.برنامه درسی و اهداف یادگیری عموما بر اساس سه منبع فرد، جامعه و دانش تدوین میشود، لذا جهت تدوین برنامه درسی پاسخگو، مطابق با یافتههای پژوهش حاضر و بهمنظور دستیابی به پیامدهای توسعه فردی، توسعه دانشگاهی، توسعه اجتماعی و توسعه نظری رشته، باید هر یک از منابع فوق در برنامه درسی به صورت متعادل لحاظ گردند.