بررسی میزان تاثیر آلاینده های جوی بر کارایی رابطه آنگستروم- پرسکات در برآورد تابش خورشید (مطالعه موردی: کرج)

نویسندگان

1 هیئت علمی/پردیس کشاورزی ومنابع طبیعی

2 دانشجوی هواشناسی کشاورزی

doi
10.22059/ijswr.2018.233499.667682
چکیده

با توجه به اهمیت آگاهی از مقادیر تابش خورشیدی و همچنین تراکم اندک ایستگاه‌های تابش‌سنجی، ارائه مدل‌های برآورد تابش بر پایه سایر متغیرهای هواشناسی موجود موردنیاز مبرم می‌باشد. معادله تجربی آنگستروم – پرسکات که فرم کلی آن براساس داده‌های ساعات آفتابی است به‌طور گسترده برای برآورد تابش خورشیدی مورد استفاده قرار می‌گیرد. تاکنون مطالعات بسیاری در خصوص واسنجی ضرایب این رابطه برمبنای متغیرهای هواشناسی خاص هر منطقه صورت گرفته‫است؛ اما آنچه تاکنون در کشور ایران به آن پرداخته نشده است بررسی تأثیر آلودگی هوا به‫عنوان عامل کاهنده تابش دریافتی است. در این مطالعه با استفاده از داده‌های روزانه تابش‌سنجی ایستگاه کرج در دوره سه‌ساله 20۱۶-۲۰۱۴ واسنجی ضرایب رابطه آنگستروم-پرسکات با درنظرگرفتن متغیر شاخص آلودگی هوا در قالب مدل‌های خطی، نمایی و لگاریتمی انجام پذیرفت. نتایج حاصل از تحلیل‌های آماری نشان داد که مدل‌های اصلاحی با ساختار لگاریتمی با ضریب تبیین (۵۹۱۱/۰) دارای عملکرد بهتری نسبت به معادله کلی آنگستروم_ پرسکات در برآورد تابش خورشیدی روزانه می‌باشند.