بررسی فرایند ارتقاء واکه و واژگونی این قاعده در گونههای زبان فارسی: رویکرد زایشی
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه
doi
چکیده
هدف از نگارش این مقاله، بررسی ارتقاء واکه و واژگونی این قاعده در گونههای زبان فارسی بر اساس واجشناسی زایشی است. در این پژوهش 11 گونة زبانی به طور هدفمند انتخاب شده و دادههای آنها از طریق منابع مکتوب، از جمله مقاله، پایاننامه و سایر کتابهای موجود در مورد این گونهها استخراج شدهاند. در هر یک از این گونهها، قواعد واجی آنها استخراج و در مرحلۀ بعد عکس آن قواعد در همان گونه یا گونههای دیگر ذکر شده است. در مرحلة بعد، بر اساس اصول واجشناسی زایشی و معیارهای ینسن (2004: 117) به تحلیل واجی قواعد برای کشف قاعدة طبیعی پرداخته شده است. با بررسیهای صورتگرفته در این زمینه دو نوع ارتقاء واکه و واژگونی این قاعده در این گونهها یافت شده است که در این مقاله به بررسی این دو نوع ارتقاء واکه و واژگونی این قاعده، محیط ایجاد این قواعد و نوع واژگونی قاعده پرداخته میشود. برخی نتایج به دست آمده عبارتند از: 1) طبیعیترین قاعده از نظر آوایی لزوماً سادهترین قاعده نیست؛ یعنی سادگی شرط لازم برای طبیعیبودن قاعده است ولی شرط کافی نیست. 2) از لحاظ همزمانی میتوان تبدیل /a/ به [e] را واژگونی قاعدة تبدیل /e/ به [a] محسوب کرد، ولی از لحاظ درزمانی و تاریخی این دو قاعده یکی هستند.