بررسی نیازهای اکولوژیک گونه دارویی و انحصاری Pulicaria aucheri (Boiss.) Jaub. & Spach در استان هرمزگان
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اراک، ایران
2 استادیار، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان هرمزگان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرعباس، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان هرمزگان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرعباس، ایران
doi
10.22092/ijmapr.2022.354770.3000چکیده
در این تحقیق، به مطالعه نیازهای اکولوژیک گونه انحصاری و دارویی کلاجوک (Pulicaria aucheri (Boiss.) Jaub. & Spach) در استان هرمزگان پرداخته شد. بررسیها در سه رویشگاه اصلی گونه شامل بستک، سیرمند و گنو انجام شد. تجزیهو تحلیل پارامترهای رویشگاهی در مناطق مذکور نشان داد که تمام پارامترهای اندازهگیری بجز فراوانی در سطح احتمال 5% اختلاف معنیدار دارند. متوسط سطح پوشش، تراکم و فراوانی این گونه بهترتیب 3/5%، 2611 گیاه در هکتار و 66% بود. بیشترین درصد پوششتاجی کل، تولید علوفه در هکتار، تعداد گیاه در هکتار، درصد لاشبرگ، درصد پوشش تاجی و ارتفاع هر گیاه در منطقه سیرمند مشاهده شد. بیشترین درصد خاک بدون پوشش در منطقه بستک و بیشترین درصد سنگ و سنگریزه در منطقه گنو اندازهگیری شد. تجزیهو تحلیل پارامترهای خاک مناطق نشان داد که تمام پارامترهای اندازهگیری بجز اسیدیته خاک در سطح احتمال 5% اختلاف معنیدار دارند. بیشترین میزان هدایت الکتریکی، درصد اشباع و سیلت خاک در منطقه بستک بدست آمد. منطقه سیرمند بیشترین مقدار آهک و شن خاک را داشت. همچنین، بیشترین درصد کربن آلی، ازت و رس خاک در منطقه گنو مشاهده شد. بافت خاک در منطقه بستک لومی و شنیلومی، در منطقه سیرمند شنیلومی و در منطقه گنو شنیرسیلومی بود. نتایج مطالعات فنولوژی نشان داد که زمان اوج گلدهی (اواسط اسفند تا اواسط فروردینماه) بهترین زمان برداشت سرشاخههای گلدار این گونه برای مصارف دارویی است. با توجه به انحصاری بودن، اسانسدار بودن و داشتن اثرهای ضدمیکروبی و همچنین تعلیف شدید توسط دام، لازم است توجه بیشتری به این گونه باارزش شود.