فرزندآوری در نزد ابنسینا
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشگاه الزهرا (س)
doi
10.22059/jstmt.2018.222696.1089چکیده
از بین سه پدیدهی اساسی باروری، مرگ ومیر و مهاجرت، که به تغییر و تحولات جمعیتی منجر میشوند، مقاله حاضر درصدد بررسی و تحلیل مفهوم باروری در میان اندیشههای ابنسینا، پزشک و فیلسوف ایرانی (370 – 428 ﻫ.ق) است. روس مورد استفاده در این بررسی نیز روش اسنادی- تحلیلی است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که ابنسینا در آثار خود علاوه بر بحث در باب زنان به عنوان کسانی که نقش فرزندآوری را برعهده دارند، درباره ازدواج که مبنایی برای فرزندآوری مشروع است و پدیده طلاق که در با گسست پیوند زناشویی، فرزندآوری مشروع را از هم میگسلد، بحث نموده است. همچنین یافتهها مبین آن است که وی به صورت مستقیم بحث باروری و تنظیم خانواده (مانند سن مناسب ازدواج، راههای پیشگیری از حاملگی و...) را نیز مطرح نموده است. وی از مباحث بهداشتی پیرامون پدیدهی باروری غفلت ننموده و از مرگ جنینی در طول دوران بارداری، مرگ مادر در دوران بارداری و در هنگام زایمان سخن به میان آورده و به صورت کاملاً مبسوط و با دیدی تخصصی و پزشکی به تشریح و توصیف آنها پرداخته است.