موانع بکارگیری فناوری اطلاعات در فرایند آموزش و پژوهش رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی از دیدگاه اعضأی هیأت علمی بر اساس مدل فرایندی کاتر
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه علامه طباطبایی
2 استادیار دانشگاه علامه طباطبایی
3 کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22080/jsmb.2013.797چکیده
محبوبه نقوی، حبیب هنری،غلامعلی کارگر قدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی موانع بکارگیری فناوری اطلاعات در امرآموزش و پژوهش رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی بر اساس مدل فرایندی «کاتر» بود. روششناسی: نمونه آماری83 نفر از مدیران ورزشی و کلیه اعضأی هیأت علمی دانشکدههای تربیت بدنی و علوم ورزشی که در مقطع تحصیلات تکمیلی مشغول به تدریس میباشند. ابزار پژوهش پرسشنامه محققساحته، میزان روایی پرسشنامه توسط متخصصان فناوری اطلاعات و ارتباطات، مدیران و اعضأی هیأت علمی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی تأیید و میزان پایایی از طریق ضریب آلفای کرونباخ 88/0 محاسبه و به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات، از آزمون معنیداری نسبت با ضریب اطمینان 95 درصد استفاده شده است. یافتهها: نتایج نشان داد، مهمترین موانع بکارگیری فناوری اطلاعات به ترتیب عبارتند از: نبود اتفاق نظر میان مدیران دانشکدههای تریبت بدنی و متخصصان فناوری اطلاعات و اعضأی هیأت علمی در زمینه کاربرد فناوری اطلاعات ، برنامهریزی ضعیف و نبود دید بلند مدت نسبت به تاثیرات فناوری اطلاعات در امر آموزش و پژوهش میباشد. نتیجهگیری: با توجه به نتایج پیشنهاد میگردد دانشگاهها با اتخاذ یک رویکرد کلنگر و برنامهریزی طولانی مدت و منسجم، بر موانع توسعۀ بکارگیری فناوری اطلاعات غلبه نمایند.