بررسی فرایندهای تضعیف در گویش لری باغملک: واج‌شناسی خودواحد

نویسندگان

1 دانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی. دانشگاه سیستان و بلوچستان. زاهدان. ایران

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد زبانشناسی همگانی، دانشگاه پیام نور اهواز

3 دانشجوی دکتری زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

doi
10.22126/jlw.2017.1191
چکیده

ﻫﺪف نوشتار پیش رو توصیف و تحلیل برخی از فرایندهای واجی تضعیف شامل سایشی­شدگی، همگونی، حذف و کشش جبرانی براساس اصول واج­شناسی خود­واحد، یعنی گسترش و قطع (مک­کارتی، 1988) در گویش لری باغملک است. روش پژوهش توصیفی - تحلیلی است. به­منظور انجام پژوهش حاضر، ده مرد 60 تا 65 ساله و چهار زن 50 تا 55 سالة کم‌سواد و روستایی به‌صورت تصادفی انتخاب شدند و داده‌های زبانی با استفاده از ضبط گفتار آزاد، مصاحبه با آن­ها و منابع کتابخانه­ای موجود در ارتباط با گویش لری باغملک جمع­آوری شد؛ سپس اطّلاعات جمع­آوری­شده با استفاده از الفبای آوانگار بین­المللی (آی­پی­اِی) آوانویسی و فرایندهای واجی موجود در آن­ها براساس تقسیم­بندی کول (2007) استخراج و طبقه­بندی شدند. سرانجام، تحلیل قواعد براساس اصول واج­شناسی خودواحد شامل گسترش و قطع صورت گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که فرایند گسترش در قالب فرایندهای سایشی­شدگی و همگونی و فرایند قطع فقط در قالب حذف همخوان تحقّق می­یابد. درنهایت، بررسی و تحلیل داده­ها نشان داد واج­شناسی غیر خطّی خود­واحد، از کفایت توضیحی لازم برای تبیین و بازنمایی فرایندهای واجی سایشی­شدگی، همگونی، حذف و کشش جبرانی در گویش لری باغملک برخوردار است.