ارزیابی اثر جهتهای کاشت بر مصرف منابع و عناصر غذایی خاک در کشت مخلوط آفتابگردان (Helianthus annuus L.) و لوبیا چشم بلبلی (Vigna unguiculata L.)
نویسندگان
1 گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
3 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22067/agry.2022.77648.1117چکیده
به منظور بررسی اثر جهتهای کاشت بر مصرف منابع و عناصر غذایی خاک در کشت مخلوط آفتابگردان(Helianthus annuus L.) و لوبیا چشم بلبلی(Vigna unguiculata L.) آزمایشی بهصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل اجرا گردید. عامل اصلی جهت کاشت در دو سطح (شمالی- جنوبی و شرقی- غربی) و سیستم کشت مخلوط بهعنوان عامل فرعی در پنج سطح شامل: (100 درصد آفتابگردان خالص)، (100 درصد لوبیا خالص)، (50 درصد آفتابگردان بهعلاوه 50 درصد لوبیا)، (25 درصد لوبیا بهعلاوه 75 درصد آفتابگردان) و (75 درصد لوبیا بهعلاوه 25 درصد آفتابگردان) در نظر گرفته شد. صفات مورد بررسی در این پژوهش شامل تشعشع، دما، رطوبت حجمی، کلسیم، فسفر، منیزیم، پتاسیم و نسبت برابری زمین مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که کاشت گیاهان در جهت خلاف جهت باد (شرقی- غربی) بیشترین میزان جذب تشعشع فعال فتوسنتزی (90/77 درصد) و بیشترین رطوبت حجمی خاک (39/63 درصد) و کمترین دمای خاک (78/26 سانتیگراد) را داشت. بالاترین مقدار نسبت برابری زمین (54/2) از کشت مخلوط (25 درصد لوبیا بهعلاوه 75 درصد آفتابگردان) بهدست آمد. نتایج تغییرات عناصر غذایی نشان داد که بیشترین مقدار پتاسیم خاک (70/24 میلی گرم بر کیلوگرم) در جهت کاشت شرقی- غربی و در کشت مخلوط 50 درصد آفتابگردان بهعلاوه 50 درصد لوبیا چشم بلبلی وجود داشت. با توجه به نتایج بهدست آمده میتوان بیان کرد که در شرایط ویژه اقلیمی کنونی منطقه و مناطق مشابه با کشت گیاهان در جهت خلاف جهت باد و استفاده از نسبت کاشت 75 درصد آفتابگردان بهعلاوه 25 درصد لوبیا چشم بلبلی میزان عملکرد بیشتری نیز حاصل میگردد.