اثر سیستمهای تغذیه شیمیایی و غیر شیمیایی بر برخی صفات رشدی، عملکرد و اجزای عملکرد برنج(Oryza sativa L.) رقم هاشمی– مطالعه موردی در شهرستان لاهیجان استان گیلان
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.
3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
4 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
5 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
doi
10.22067/agry.2022.77867.1121چکیده
بهمنظور مقایسه اثر سیستمهای تغذیه شیمیایی و غیر شیمیایی بر عملکرد، اجزای عملکرد و برخی صفات رشدی در برنج (رقم هاشمی) (Oryza sativa L.) شهرستان لاهیجان، آزمایش مزرعهای بهصورت اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در دو مکان (مزرعه کشاورز و مزرعه دانشگاه) در سال 1397 اجرا شد. عاملهای آزمایشی شامل تغذیه در سه سطح (شاهد، شیمیایی، بومشناختی) بهعنوان عامل اصلی و نوع ماده آلی (شاهد، کمپوست زباله شهری، بیوچار و آزولا) در چهار سطح بهعنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج تجزیه مرکب نشان داد که بیشترین عملکرد دانه با میانگین 3699 کیلوگرم در هکتار در تیمار مصرف کود شیمیایی و بیوچار و کمترین عملکرد دانه بهمیزان 2209 کیلوگرم در هکتار (40 درصد کاهش)، در شاهد (بدون مصرف کود) و بیشترین تعداد خوشه در بوته با میانگین 28 عدد خوشه در بوته در تیمار مصرف کود شیمیایی بههمراه بیوچار مشاهده شد. بالاترین ارتفاع بوته در تیمارهای شیمیایی و بومشناختی (استفاده از اردک) با حضور بیوچار بهترتیب 3/128 و 5/124 سانتیمتر و کمترین ارتفاع بوته برنج بهمقدار 3/108 سانتیمتر، در شاهد (بدون مصرف کود) مزرعه دانشگاه مشاهده شد. بیشترین درصد پروتئین دانه در شرایط مصرف کود شیمیایی بههمراه بیوچار بهمقدار 26/8 درصد و کمترین درصد پروتئین بهمیزان 81/6 درصد، در شاهد (بدون مصرف کود) بهدست آمد. از نظر جذب عناصر ماکرو، بیشترین مقدار نیتروژن، فسفر و پتاسیم دانه بهترتیب با میانگین 79/1، 37/0 و 265/0 درصد در تیمار کود شیمیایی و بیوچار و کمترین مقدار نیتروژن، فسفر و پتاسیم دانه بهترتیب با میانگین 18/1، 21/0 و 132/0 درصد، در شاهد (بدون مصرف کود) مشاهده شد. در تیمارهای فرعی، بیشترین تأثیرگذاری روی مقدار نیتروژن، فسفر و پتاسیم دانه در تیمار مصرف بیوچار بههمراه کود شیمیایی و بومشناختی بود. درصد جذب عناصر غذایی در تیمار شیمیایی و بیوچار نسبت به سایر تیمارها بیشتر و معنیدار بود. سیستمهای آلی و غیر شیمیایی اثرات متفاوتی در عملکرد گیاه برنج داشت و باعث کاهش میزان مصرف کودهای شیمیایی و افزایش عملکرد (شیمیایی و بیوچار بهمیزان 3699 کیلوگرم، 67 درصد نسبت به شاهد، شیمیایی و کمپوست زباله شهری بهمیزان 3396 کیلوگرم و 53 درصد نسبت به شاهد و شیمیایی و آزولا بهمیزان 3243 کیلوگرم در هکتار و 47 درصد بیشتر نسبت به شاهد) میشوند. بیوچار باعث افزایش رشد، عملکرد و افزایش قابلیت جذب عناصر غذایی گیاه برنج شد.