تعیین نیاز به توجّه در ضربه ی اسمش بدمینتون
نویسندگان
1 استاد دانشگاه خوارزمی
2 دانشیار دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری دانشگاه خوارزمی
4 دانشگاه اصفهان
doi
10.22080/jsmb.2013.521چکیده
رسول یاعلی، دکتر عباس بهرام، دکتر احمد فرخی، دکتر احمدرضا موحدی مقدّمه و هدف: از منظری میتوان گفت مراحل مختلف یک مهارت ورزشی نیازمند ظرفیّت متفاوتی از محدودهی توجّه انسان است که این موضوع در مهارتهای ورزشی متفاوت متغیّر است. هدف: هدف از این مطالعه تعیین میزان نیاز به توجّه در مراحل مختلف مهارت اسمش بدمینتون است. روششناسی: 22 ورزشکار بدمینتون ماهر دارای سابقهی بازی در لیگ برتر یا لیگ دسته یک و یا ورزشکاران کنونی تیم ملّی، از دو گروه سنّی نوجوانان و جوانان و به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. (mean=15.5, SD=1.69) پس از آزمون صحت اجرای مهارت اسمش، آزمودنیها به تکلیف کاوش شنیداری کلامی همزمان با اجرای اسمش در 3 مرحله پاسخ دادند. هر فرد 9 بار آزمون اسمش را اجرا کرد که در هر کدام از 3 مرحلهی اجرای مهارت اسمش 3 بار مورد سنجش تکلیف کاوش قرار گرفت. یافتهها: تحلیل واریانس با اندازههای تکراری نشان داد که تفاوت معنا داری بین نمرههای آزمون اوّلیّه اسمش با نمرههای اسمش در 9 بار اجرای بعدی وجود ندارد (P>0.05). هم چنین مقایسهی میانگین نمرههای آزمون کاوش در 3 مرحلهی اجرای اسمش آشکار کرد مرحلهی دوم مهارت اسمش دارای تفاوت معناداری با دو مرحلهی دیگر دارد (Pنتیجهگیری: براساس نتایج این تحقیق نیاز توجّهی مرحلهی دوم مهارت اسمش (مرحلهی حرکت راکت به سمت توپ و ضربه به توپ در بالای سر) بیشتر از مراحل دیگر است و به نظر میرسد هر گونه اضافه بار توجّهی در این مرحله ممکن است به تخریب مهارت منجر شود.