روایت و ضدّ روایت در گفتمان حقوقی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبانشناسی، دانشگاه الزهراء
2 گروه زبان شناسی/ دانشکده ادبیات و علوم انسانی/ دانشگاه شیراز/ شیراز/ایران
3 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی
doi
10.22126/jlw.2016.1273چکیده
زبان و کاربرد آن در گفتمان حقوقی موضوع بسیاری از پژوهشها بوده است. در عین حال از حیطههای جالب و درخور مطالعه، گفتمان دادگاه و فضای محاکمه است. هفر (2010) براساس پژوهشهای خود و مطالعات پیشین الگویی ارائه میدهد که در آن گفتمان دادگاه را متشکّل از دو ژانر روایت و ضدّ روایت میداند. در پژوهش حاضر نگارندگان به پیروی از هفر نقش «روایت» در فضا و گفتمان دادگاهی را بررسی کرده و فضای محاکمه را متشکّل از ژانر ترکیبی دانسته و برمبنای بررسی و تحلیل دادهها، الگویی منطبق بر فضای قضایی در دادگاههای کشور ارائه میکنند. مراد از ترکیبیبودن ژانر استفاده از ژانر روایت همراه با ژانر ضدّ روایت است. لازم به ذکر است که دادههای پژوهش حاضر براساس پیکرهای متشکّل از بیستوشش پروندة قضایی کیفری در هر سه مرحله از مرجع انتظامی، دادسرا و دادگاه شهر شیراز تشکیل شدهاند.