بهبود عملکرد آبیاری سطحی با مدیریت زمان قطع جریان در مدل SIRMOD (مطالعه موردی: کشت و صنعت و دامپروری مغان)
نویسندگان
1 استاد گروه آبیاری و آبادانی دانشگاه تهران
2 استاد گروه مهندسی آب دانشگاه محقق اردبیلی
3 استادیار دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
4 دانشجو دکترا آبیاری و زهکشی دانشگاه تهران
5 استاد گروه آبیاری و آبادانی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijswr.2017.216790.667547چکیده
امروزه نرمافزارها و مدلهای ریاضی زیادی با راه حلهای متفاوت برای مطالعه و ارزیابی آبیاری سطحی وجود دارد. یکی از این نرم افزارها SIRMODمیباشد. در این تحقیق، شاخصهای ارزیابی آبیاری سطحی توسط مدل SIRMODمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در هر کدام از مزارع مورد مطالعه در شرکت کشت و صنعت و دامپروری مغان، بعد از انجام آزمایشات صحرایی، پارامترهایی نظیر دبی ورودی، زمان قطع جریان، پیشروی و پسروی جریان آب، مشخصات نفوذ، مشخصات شکل هندسی جویچه، طول زمین، شیب زمین و رطوبت خاک اندازهگیری و به مدل وارد گردید. بازده کاربرد آب در وضع موجود جهت مقایسه با برآوردهای مدل تعیین شد. برای بهبود بازده کاربرد آب در مزارع تحت مطالعه، گزینههای مختلف مدیریتی شامل قطع جریان با رسیدن آب به انتهای جویچه (سناریوی اول) و قطع جریان قبل از رسیدن آب به انتهای جویچه (سناریوی دوم) در مدل اعمال و مجدداً شبیهسازی انجام گردید. براساس نتایج، میانگین بازده کاربرد آب برای مزارع مورد مطالعه از 35 درصد در وضع موجود به 61 درصد در سناریوی اول و 75 درصد در سناریوی دوم ارتقاء پیدا خواهد کرد. بنابراین سناریوی شبیهسازی زمان قطع، منجر به بهبود عملکرد آبیاری سطحی و ارایه بهترین زمان قطع جریان سبب افزایش بازده کاربرد آب در منطقه مورد مطالعه گردید.