مقایسه مدل AquaCrop و مدل پتانسیل حرارتی-تابشی تولید در برآورد عملکرد پتانسیل در بخشی از اراضی دشت مغان در استان اردبیل

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه مهندسی علوم خاک دانشگاه تهران

2 دانشگاه تهران

3 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

4 دانشگاه تهران

5 دانشگاه تهران

doi
10.22059/ijswr.2017.215760.667535
چکیده

عملکرد پتانسیل برای شش گیاه زراعی گندم پاییزه، جو پاییزه، چغندرقند پاییزه، پنبه، ذرت و سویا در بخشی از اراضی دشت مغان با استفاده از دو مدل AquaCrop و مدل پتانسیل حرارتی-تابشی تولید،پس از واسنجی محاسبه شد. ضریب تبیین، ریشه میانگین مربعات خطای نرمال شده و شاخص تطابق برای عملکرد پتانسیل به ترتیب برای مدل AquaCrop، 99/0، 72/21، 99/0‌و برای مدل پتانسیل حرارتی-تابشی تولید یا مدل فائو 97/0، 25/54، 96/0‌، محاسبه شد. همچنین برای مقایسه تخمین بیوماس پتانسیل بین مدل AquaCrop و مدل فائو به ترتیب ضریب تبیین، 98/0 و 93/0‌، ریشه میانگین مربعات خطای نرمال شده، 55/23 و 10/58‌‌ و شاخص تطابق، 98/0 و 93/0‌محاسبه شد. بدین ترتیب مدل AquaCrop نسبت به مدل فائو از دقت بالاتری برخوردار بود. همچنین این مدل محاسبات کمتر، خروجی بیشتر و کاربرد گسترده‌تری نسبت به مدل فائو دارد. با استفاده از عملکرد پتانسیل مدل AquaCrop کسر اختلاف عملکرد محاسبه شد و بر این پایه محصولات در منطقه رتبه‌بندی شدند. بر اساس نتایج، کمترین کسر اختلاف عملکرد محصولات، در دشت مغان، به‌ترتیب برای جو، سویا، چغندرقند، گندم، پنبه و ذرت محاسبه شد. این رتبه‌بندی قابل‌استفاده در الگوی کشت منطقه به‌عنوان یک ضریب اکولوژیکی نیز خواهد بود.