تأثیر کشت سیبزمینی در مجاورت یونجهزار بر تنوع و فراوانی شکارگرهای خاکزی و تراکم Leptinotarsa decemlineata در منطقة اردبیل
نویسندگان
1 دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 دانشجوی دورة دکتری، گروه گیاهپزشکی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 استاد گروه گیاهپزشکی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22059/ijpps.2017.201783.1006698چکیده
سوسک کلرادوی سیبزمینی، Leptinotarsa decemlineata (Say) (Col.: Chrysomelidae)، مهمترین آفت برگخوار گیاه سیبزمینی در ایران است. در این پژوهش تنوع گونهای و فراوانی شکارگرهای خاکزی و تراکم تخمها، لاروها و حشرات کامل سوسک کلرادوی سیبزمینی در ردیفهای سیبزمینی واقع در فاصلههای 5، 10، 15 و 20 متری از یونجهزار (در کشتزار سیبزمینی مجاور یونجهزار) به همراه شاهد (کشتزار سیبزمینی تنها) در منطقة اردبیل در دو سال 1393 و 1394 بررسی شد. در این تحقیق، در کشتزار سیبزمینی شاهد هشت گونه شکارگر خاکزی و در کشتزار سیبزمینی مجاور یونجهزار چهارده گونه شکارگر خاکزی با استفاده از تلههای گودالی گردآوری و شناسایی شدند که در بین آنها عنکبوتها و سوسکهای خانوادة Carabidae فراوانی بیشتری داشتند. شاخص تنوع شانون (H’) برای شکارگرهای خاکزی در هر یک از ردیفهای سیبزمینی واقع در 5، 10، 15 و 20 متری از یونجهزار (در کشتزار سیبزمینی مجاور یونجهزار) بهطور معنیداری بیشتر از کشتزار سیبزمینی شاهد بود. در هر دو سال، فراوانی عنکبوتها و سوسکهای خانوادة Carabidae با افزایش فاصلة ردیفهای سیبزمینی از یونجهزار بهطور معنیداری کاهش یافت. در مقابل، تراکم تخمها، لاروها و حشرات کامل سوسک کلرادوی سیبزمینی با افزایش فاصلة ردیفهای سیبزمینی از یونجهزار افزایش یافت. بنابراین، میتوان به کشاورزان توصیه کرد که از کشت نواری سیبزمینی و یونجه (با عرض نوارهای سیبزمینی بیشینه تا 10 متر) در برنامههای مدیریت تلفیقی سوسک کلرادوی سیبزمینی استفاده کنند.