بررسی اثر محلولپاشی کیتوزان بر برخی صفات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی آویشن (Thymus vulgaris L.) تحت تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22092/ijmapr.2021.354361.2981چکیده
بهمنظور بررسی اثر محلولپاشی کیتوزان بر ویژگیهای مختلف فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی (پرولین، پروتئین، آنزیمهای آنتیاکسیدان و درصد و عملکرد اسانس) و عملکرد ماده خشک آویشن باغی (Thymus vulgaris L.) در شرایط تنش خشکی، آزمایشی بهصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در منطقه لالهزار، بردسیر، استان کرمان در سال 1398 به مرحله اجرا درآمد. تنش خشکی در چهار سطح (35، 50، 65 و 80 درصد تخلیه رطوبت قابل دسترس) و غلظت کیتوزان در پنج سطح (0، 0.2، 0.5، 1 و 1.5 گرم کیتوزان بر لیتر استیک اسید) بهترتیب بهعنوان فاکتورهای اصلی و فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که تنش خشکی باعث افزایش معنیدار پرولین، آنزیمهای آنتیاکسیدان و درصد و عملکرد اسانس و کاهش معنیدار عملکرد ماده خشک شد. با افزایش غلظت کیتوزان پرولین، آنزیمهای آنتیاکسیدان، عملکرد ماده خشک و درصد اسانس افزایش معنیداری نشان دادند که منتج به افزایش معنیدار عملکرد اسانس به عنوان مهمترین شاخص کیفیت در گیاه آویشن باغی شد. پروتئین و آنزیم گایاکول پراکسیداز تحت تأثیر محلولپاشی کیتوزان قرار نگرفتند. بهطور کلی نتایج این تحقیق نشان داد که غلظتهای بالاتر کیتوزان (1.5 گرم کیتوزان بر لیتر استیک اسید) در رفع آسیبهای ناشی از تنش خشکی و حصول عملکرد بالاتر نقش مؤثرتری داشتند.