فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقالۀ حاضر به بررسی سه تکواژ پربسامد «-ænæ»، «-æwæ» و «-æɾæ» در زبان هورامی (گونۀ پاوه) می‌پردازد. ماهیت این تکواژها که به صورت پسوند به اسم می‌پیوندند و معنایی مشابه حروف اضافه دارند، چندان مشخص نیست. سؤال این پژوهش این است که ماهیت این سه تکواژ چیست. در این راستا، نخست تعداد 52 حرف اضافۀ هورامی استخراج و طبقه‌بندی شدند، ساخت گروه حرف اضافه‌دار هورامی مشخص شد، حالت غیرصریح و نشانه‌های آن معرفی شدند و سه فرضیه مطرح شد که بر اساس آنها این سه تکواژ یا پس‌اضافه، یا اجزاء تشکیل­دهندۀ حروف اضافه و یا تکواژهای حالت‌نما هستند. بررسی داده‌های زبانی نتایجی آن گونه به دست نداد که بتوان یک فرضیه را پذیرفتنی‌تر از بقیه به شمار آورد. در نهایت سه فرضیۀ مذکور با جهانی‌های مطرح­شدۀ مرتبط نیز محک زده شدند، اما این رویکرد نیز به نتیجه‌ای قطعی و متقن منتهی نشد. به نظر می‌رسد این سه تکواژ بقایای در حال حذف یا تغییر از یک نظام در گذشتۀ زبان هستند، یا نظام پس‌اضافه‌ای یا نظام حالت. اظهار نظری دقیق‌تر از این ممکن نیست و بررسی بیشتری می‌طلبد.