بررسی تغییرات تبخیر و تعرق مرجع طی سده‌ی بیست و یکم در برخی مناطق نیمه خشک ایران

نویسندگان

1 داشجو دکتری

2 هیات علمی / دانشگاه تربیت مدرس

3 استاد

doi
10.22059/ijswr.2017.62578
چکیده

در این مطالعه، روند تغییرات تبخیر و تعرق مرجع (ET0) و عوامل کنترل‌کننده آن طی دوره­های 1966-2100 در شش ایستگاه سینوپتیک غربی کشور مطالعه شد. بدین منظور خروجی­های مدل اقلیمی HadCM3 تحت سناریوی انتشار B2 توسط مدل SDSM ریزمقیاس سازی شد. نتایج این پژوهش نشان داد که ­در سه دوره 30 ساله ابتدایی، میانی و انتهایی قرن 21، ET0 (میانگین تمامی ایستگاه­ها) به ترتیب 12/5، 33/7 و 01/11 درصد نسبت به دوره پایه (1966-1990) افزایش خواهد یافت. بر مبنای نتایج آزمون روندیابی من-کندال، روند ET0 طی 1966-2010 در اکثر ایستگاه­ها به­طور غیر معنی­داری (در سطح 95 درصد) صعودی بوده است. روند افزایشی ET0 در گذشته احتمالاً به­دلیل روند صعودی شدت تشعشع خورشیدی و دما و روند نزولی رطوبت نسبی در منطقه بوده است. همچنین در اغلب ایستگاه­­ها، روند صعودی میانگین ET0 در دوره­های 2011-2040 و 2071-2100 معنی­دار و در 2041-2070 غیر معنی­دار خواهد بود. روند افزایشی ET0 در آینده احتمالاً به­دلیل افزایش دما می­باشد.