تأثیر کاربرد کودهای شیمیایی، آلی و زیستی بر عملکرد و صفات بیوشیمیایی موسیر ایرانی(Allium hirtifulium)

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی، مشهد، مشهد، ایران.

3 مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قدس، تهران، ایران.

doi
10.22067/agry.2021.69445.1030
چکیده

به‌ منظور بررسی تأثیر کاربرد کودهای شیمیایی (نیتروژن، پتاسیم، فسفر به‌ترتیب 90، 70 و 60 کیلوگرم درهکتار)، ورمی کمپوست (10 تن در­هکتار) و کود دامی (کود گوسفندی 10 تن در­هکتار) در تلقیح با کودهای زیستی بر صفات بیوشیمیایی و رشدی این گیاه به‌صورت تجزیه مرکب در قالب بلوک‌های کامل تصادفی در دو سال (1396-1394) انجام گرفت. نتایج نشان داد که اثر سال بر همه صفات، اثر کود بر همه صفات به غیر از نشاسته و گلوکز و اثر متقابل سال در کود بر همه صفات مورد اندازه­گیری به غیر از آنتی­اکسیدان، نیتروژن، نشاسته و گلوکز معنی­دار گردید، به‌طوری‌که در سال دوم آنتی­اکسیدان، نیتروژن، نشاسته و گلوکز (به‌ترتیب 71/42 و 30/2 درصد، 40/0و 38/0 میلی­گرم در گرم وزن­تر) دارای بیشترین و در سال اول (به‌ترتیب 05/29، 44/1، 23/0 و 23/0) کمترین مقدار بود. بیشترین میزان اندازه (04/8 سانتی­متر)، پتاسیم (88/1 و 89/1 درصد)، وزن پیاز (095/0 و 096/0 کیلوگرم)، پروتئین (05/15 و 72/15 میلی­گرم در گرم وزن­تر)، به‌ترتیب در تیمار ورمی­کمپوست در تلقیح با کود زیستی و کود شیمیایی در تلقیح با کود زیستی در سال دوم، مقدار فنل (15/1 و 19/1 میلی­گرم در گرم وزن­تر) به‌ترتیب در تیمار ورمی­کمپوست در تلقیح با کود زیستی در سال دوم و کود شیمیایی در­تلقیح با کود زیستی در سال دوم و فلاونوئید (1/107 میلی­گرم در گرم وزن­تر) و فسفر (623/1 درصد) در تیمار ورمی کمپوست در تلقیح با کود زیستی در سال دوم به‌دست آمد، هم­چنین بیشترین آنتی­اکسیدان (24/36) و مقدار نیتروژن (29/2) به‌ترتیب در تیمار ورکمپوست در تلقیح با کود زیستی در سال دوم و کود شیمیایی در تلقیح با کود زیستی در سال دوم بود و کمترین میزان اندازه (16/3)، وزن پیاز (037/0)، مقدار فنل (168/0)، فلاونوئید (99/48)، پروتئین کل (81/6)، فسفر (753/0) و پتاسیم (811/0) در شاهد به‌دست­آمد.