ساخت نانو و میکرو رسهای آلی بنتونیت با استفاده از سورفکتانت کاتیونی هگزادسیلتریمتیلآمونیوم بروماید و بررسی راندمان جذب و رهاسازی نیترات توسط آنها در محیطهای آبی
نویسندگان
1 1- دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی علوم خاک، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه شاهد
2 دانشگاه شاهد-عضو هیات علمی گروه خاکشناسی دانشکده علوم کشاورزی
3 استادیار گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه شاهد
doi
10.22059/ijswr.2017.62657چکیده
رسهای آلی کانیهای رسی طبیعی هستند که با مواد پلیمری، اصلاح شده و برای اهداف خاصی استفاده میشوند. این تبادل باعث بازماندن دائم لایههای رس و ایجاد تخلخل بیشتر و افزایش سطح بین لایهها جهت تبادل میشوند. این مطالعه بهمنظور بررسی راندمان جذب و رهاسازیِ نیترات توسط رس بنتونیت ایرانی (اراک) اصلاح شده با سورفکتانت کاتیونی هگزا دیسیلتریمتیلآمونیوم بروماید(HDTMA-Br) در دو اندازه میکرو و نانومتر و در دو سطح سورفکتانت 100 و 200 درصد گنجایش تبادل کاتیونی، در سطوح 0، 3، 6، 9، 14، 20، 30 و 40 میلیمولار نیترات و رهاسازی در دو غلظت 6 و 20 میلی مولار نیترات در زمانهای 15، 30، 45 دقیقه و 1، 2، 8 و 16 ساعت بهصورت طرح فاکتوریل در قالب طرح پایهی کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که نانو ذرات بنتونیت آلی قادر هستند در سطح سورفکتانت 200 درصد CEC، محلولهای آبی آلوده به نیترات در غلظتهای 3، 6، 9، 14، 20، 30 و 40 میلیمولار را با راندمان به ترتیب، 96، 94، 91، 90، 84، 76 و 68 درصد، جذب و پالایش نمایند در حالی که این راندمان برای میکرو بنتونیتهای آلی به ترتیب، 87، 92، 89، 86، 74، 80 و 68 درصد میباشد. سطح سورفکتانت 200 درصد CEC در هر دو ذره نانو و میکرو بنتونیت آلی، راندمان بسیار بهتری را نسبت به سطح سورفکتانت 100 درصد CEC، دارا میباشد. نتایج نشان داد که سطح غلظت سورفکتانت دارای اختلاف معنیداری (01/0 p≤) در جذب و رهاسازی نیترات است در حالی که اندازه ذرات اختلاف معنیداری (01/0 p≤) نداشتند، اما نانو بنتونیت آلی در سطح سورفکتانت 200 درصد گنجایش تبادل کاتیونی و غلظتهای اولیه کم نیترات دارای بالاترین راندمان جذب (96 درصد) و حداقل رهاسازی (7/3 درصد) میباشند.